Guðmundur Steinn

Þetta fullorðna fólk veit ekki neitt

2011-12-04T21:15:00.001Z

Mamma er svo rugluð, hún heldur að ég hafi verið tveggja ára þegar ég lærbrotnaði. Ég er margoft búinn að segja henni að ég var svona 3-4 ára, og ég var sko ekki með bleiu, ég man þetta vel. Svo heldur hún líka að ég hafi ekki farið í Maríuhænuna í Gröna Lund skemmtigarðinum í sumar, hún segir að ég hafi ekki viljað fara af því hún var svo hræðileg. Það endaði með því að ég sagði við hana, mamma veistu hvað ég held? Ég held að heilinn minn sé betri en heilinn þinn.

Ég er ekki lengur hrifinn af heyböggum

2011-08-21T22:06:00.003Z

Þessu lýsti ég yfir ákveðinni röddu svo ekki fór á milli mála að þetta yrði ekki meira rætt, heybaggar höfðu misst aðdráttaraflið. Heybagga-tímabilið hófst í Eyjafirði, þremur vikum áður, þar sem mér leiddist í bílnum og mamma reyndi að vekja áhuga minn á hinu og þessu sem hægt var að finna í sveitinni. Dýr eru alltaf skemmtileg, traktorar eru ágætir, en heybaggarnir voru af einhverjum ástæðum lang skemmtilegastir. En þarna í Svíþjóð þremur vikum síðar var þessu tímabili í lífi mínu semsagt lokið, og ekki meira um það að segja.

Annað var mun skemmtilegra í bílnum og það var spurningaleikurinn okkar Júlíu frænku minnar. Við skiptumst á að semja og spyrja hvort annað spurninga sem tengdust heimsókn okkar í Kolmården dýragarðinn í Svíþjóð. Júlía byrjaði:
Af hverju labbaði snjóhlébarðinn hring eftir hring? (upp við glerið þar sem fólkið stóð, og horfðist í augu við þá sem horfðu á hann)
* Af því að hann var að bíða eftir að fá mat
* Af því að hann vissi ekki hvaða mann hann ætti að velja (rétt svar)
Svo spurði ég:
Af hverju geta fuglarnir flogið?
* Af því að þeir eru með vængi
* Af því að lífið er þannig (rétt svar)
Og þannig héldum við lengi áfram, þetta var mjög skemmtilegur spurningaleikur og ég vildi að ég myndi fleiri spurningar og svör því þetta var mjög sniðugt allt saman hjá okkur.

Í dag var haldið upp á fimm ára afmælið mitt. Það var gett gott krem á afmæliskökunni og við Rósa máttum aðeins smakka á því sem varð eftir í skálinni. Rósu fannst ég borða of mikið af kremi og vildi meina að maður fengi illt í magann ef maður borðaði mikið krem. Ég vissi nú betur, og sagði henni að ég ætti svona lífið-er bók, ég væri reyndar búinn að henda henni, en þar hefði ég heyrt að maður ætti að borða mikið af kremi. Svona veit maður nú margt um heiminn þegar maður er fimm ára.

Smá fréttir af mér

2011-02-07T20:12:00.002Z

Tíminn líður, ég er löngu orðinn fjögurra ára og er kominn langleiðina að verða syndur. Ég byrjaði á sundnámskeiði fyrir áramót og var eldsnöggur að komast upp á lagið. Ég er líka í krílafimleikum á sunnudagsmorgnum og finnst það afskaplega skemmtilegt, eins og sundið. Ég kann alla stafina og er aðeins byrjaður að reyna að setja þá saman, en ég er nú ekki orðinn fluglæs eins og hún Rósa systir mín var á þessum aldri, enda er ekkert að marka hana :-)

Ég skríð upp í ból til mömmu á hverri nóttu, það er svo þægilegt að kúra þar. Síðustu nótt var ég dálítið órólegur þegar ég kom upp í. Fyrst spurði ég mömmu hvar Sigurður Pétur væri, hann var hjá mömmu sinni. Svo spurði ég um Rósu, hún var sofandi í rúminu sínu. Loks spurði ég um hundinn sem var líka á vísum stað og þá róaðist ég. Þegar mamma fór að spyrja mig út í þetta í morgun þá sagði ég henni að ég hefði verið hræddur um að ljónið hefði tekið þau. Hvaða ljón, spurði mamma eins og kjáni. Manstu ekki, sagði ég þá, þegar við sáum ljónasporin. Og svo teiknaði ég ljónaspor í lófann á mér, með fimm strikum og hring fyrir neðan. Eins gott að ljónið tók engan úr fjölskyldunni minni!

Í gær vorum við að koma frá Akureyri, og fengum kvöldmat hjá ömmu og afa í Hjallabrekku áður en við fórum heim. Á leiðinni þaðan sagðist ég allt í einu vera svangur. Mamma tók ekki mikið undir það, sagði að ég hefði átt að borða hjá ömmu og afa, og það væri heldur enginn matur til heima. "Eru ekki til kringlóttu eplin?", spurði ég þá. Þegar mamma loksins fattaði að ég var að meina þurrkuðu eplasneiðarnar sem við vorum með í nesti í bílnum þá viðurkenndi hún að þær væru vissulega til. "Þá er nú ekki alveg matarlaust!", sagði ég.

Sumarfrí og sultur í Tyrklandi

2010-09-07T23:41:00.003Z

Í sumar fórum við til Tyrklands. Það var náttúrulega alveg frábært, enda sérvalið frí fyrir okkur krakkana. Það voru sundlaugar og rennibrautir á hótelinu, stutt í ströndina og krakkadiskó á hverjum kvöldi þar sem ég lærði að syngja nokkur lög á þýsku og gera hreyfingar með. Svo var risastór veitingastaður þar sem mátti velja sér hvaða mat sem maður vildi. Eitt kvöldið var ég samt dálítið svangur þegar ég var að fara að sofa. Mamma sagði að ég yrði að bíða þangað til ég væri búinn að sofa því hún væri ekki með neinn mat. Ég trúði varla mínum eigin eyrum og sagði við hana, "Tókum við ekki með okkur slátur? Þú veist að ég elska alltaf slátur!".

Nýklippt hetja

2010-08-12T18:55:00.003Z

Í dag fór ég í klippingu. Ég var svolítið hræddur við að fara, hélt kannski að það yrði sárt þegar hárið yrði klippt og leist ekki alveg á þetta. En mamma stappaði í mig stálinu og á endanum var ég mjög duglegur, sat alveg sjálfur í stólnum og hélt bara í hendina á mömmu í smástund. Eftir á var mamma að hrósa mér og segja hvað ég hefði verið duglegur. Þá sagði ég: "Ég veit, strákar eru hugrakkar skepnur!"

Snjósaga

2010-03-02T08:49:00.002Z

Í leikskólanum í gær vorum við að skrifa snjósögur. Mín saga var svona:

Bíllinn hans pabba festist ekki í snjónum. Bláa ljósið hjálpaði okkur. Við fórum á skíði.

Þetta lýsir helginni okkar ansi vel. Við lögðum af stað til Akureyrar á fimmtudagskvöldi, lentum í brjáluðum byl undir Hafnarfjalli en vorum svo heppin að lenda fljótlega á eftir björgunarsveitarbíl og gátum elt bláu ljósin í gegnum kófið, fram hjá tugum bíla sem voru fastir á veginum. Við náðum að komast í gistingu á Mótel Venus (sem ég kallaði gamla húsið) og héldum svo áfram til Akureyrar daginn eftir. Þar var svo skíðað alla helgina og ég var mjög duglegur, fór meira að segja í stólalyftuna og allt.

Margs að spyrja

2010-02-03T22:26:00.002Z

En mamma, hvað gerist ef maður vill ekki þvo sér um hendurnar? En ef maður burstar ekki tennurnar, hvað gerist þá? En ef maður fer ekki að sofa, hvað gerist þá? En ef maður dettur út um gluggann? En ef kisa klórar í gluggann? En ef maður fær kíghósta? En ef maður fær sprautu í kinnina? En ef maður getur ekki labbað?

Ekki allt talið enn

2009-11-21T17:10:00.002Z

Það var ekki bara þetta með blauta rúmið og tússlitinn á gólfinu, nei það er sko öllu klínt á mig á þessu heimili. Einn laugardag nýlega var mamma í vinnunni og þegar hún kom heim var herbergið mitt í rúst. Það átti náttúrulega að kenna mér um það, eins og ég hefði rústað til! Ég útskýrði nákvæmlega fyrir mömmu hvernig þetta var, það voru nefnilega krakkarnir á leikskólanum. Þeir sögðu svona (með mjóróma röddu): mamma má ég rústa herberginu hans Guðmundar Steins, (smá þögn, svo örlítið breytt mjóróma rödd) já. Og þá rústuðu þeir herberginu.

Satt og logið

2009-11-19T09:43:00.003Z

Klukkan sex í morgun spratt ég á fætur lýsti því yfir að ég væri að drepast í maganum og yrði að fara í heita pottinn. Svo fór ég fram og leitaði um allt að Sigurði Pétri. Ég vildi endilega fara í heita pottinn eins og hann. Mamma var eitthvað að reyna að segja að það væri nótt og Sigurður Pétur væri sofandi í rúminu sínu hjá mömmu sinni og það væri enginn í heita pottinum. En ég vissi alveg að Sigurður hefði farið í heita pottinn og ég vildi fara líka!

Annars er það helst í fréttum að ég er hættur með bleiu, og meira að segja á nóttunni líka, ótrúlega duglegur. Það hefur bara einu sinni blotnað rúmið, ég skildi það nú reyndar ekki alveg, var bara steinhissa að vakna svona blautur. Ég velti þessu vandlega fyrir mér og eftir dágóða stund sagði ég við mömmu, það var pissað í rúmið. Gabríel gerði það!

Og það er nú ekki í eina skiptið sem ég hef kennt hundinum um. Um daginn var búið að lita með tússpenna á gólfið hjá Rósu og mamma ætlaði að skamma mig fyrir það. Mig! Það var sko ekki ég, það var Gabríel sem gerði það. En mamma trúði því ekki, svo þá var það vonda kisan sem litaði á gólfið. Mamma vildi heldur ekki trúa því, nú þá var það vonda músin. Og þar við sat, hvort sem mamma trúir því eða ekki þá var það vonda músin sem litaði með tússpenna á gólfið hjá Rósu.

Talið

2009-10-03T18:25:00.002Z

Guðmundur Steinn (réttir upp þrjá fingur): Hvað heitir þetta?
Mamma: þrír
Guðmundur Steinn (réttir upp einn til viðbótar): Hvað heitir þetta?
Mamma: fjórir
Guðmundur Steinn (réttir upp alla fingur): Og hvað heitir þetta?
Mamma: fimm
Guðmundur Steinn: nei, margir

Orðatengsl

2009-09-08T20:18:00.003Z

- Mamma mig langar ekki lengur að vera svona rúsína. Hvað heitir það aftur eins og ég er, svona berfættur?
- Allsber?
- Já allsber, eins og jarðarber

Þriggja ára í dag

2009-08-17T21:05:00.003Z

Og þá held ég sé nú tilefni til að skrifa dálítið. Ég er semsé orðin þriggja ára gamall, stór og kraftmikill og rúmur metri á hæð. Ég er alveg búin að jafna mig eftir lærbrotið og er mjög fljótur að hlaupa, sérstaklega ef mamma og pabbi eru að reyna að ná mér, ég er nefnilega dálítill ormur stundum. Ég er orðinn mjög flinkur að tala, til dæmis svona setningar eins og ég sagði oft í bílnum í sumar: "getið þið hækkað, ég ensa (elska) þetta lag". Og um daginn þegar mér fannst mamma vera allt of lengi í vinnunni, þá sagði ég: "þú má ekki vinna svona mikið, þú bara má vinna svona einn (og ég sýndi með einum putta til áhersluauka), það ekki mikið!".

Sumarið okkar var á svipuðum nótum og í fyrra, í byrjun júlí troðfylltum við bílinn af útilegudóti og ýmsum nauðsynjum, og komum ekki aftur heim fyrr en næstum fjórum vikum síðar. Að vísu var veðrið ekkert sérstakt, og bæði mamma og pabbi urðu lasin, en við létum það ekkert mikið á okkur fá og forðuðum okkur bara í hús þegar þannig stóð á. Við gistum nokkrar nætur í Víðihlíð, tjölduðum í Reyðarfellsskógi, Vaglaskógi, Landmannahelli, á Kirkjubæjarklaustri og í Hallormsstaðaskógi, vorum í bændagistingu á Hofi í Vatnsdal, Ferðafélagsskála í Húsavík eystri, íbúð á Kópaskeri og gistum hjá ömmu og afa á Akureyri. Og við keyrðum Arnarvatnsheiði, Sprengisand, Fjallabaksleið nyrðri og í Laka, og náttúrulega þvers og kruss um þjóðvegina.

Þetta var mjög mikið fjör og margt skemmtilegt sem við gerðum, en eftir allan þennan tíma var líka ósköp gott að koma heim. Og ég var mjög sáttur við að fara aftur í leikskólann og hitta vinina mína og hana Maríu kennarann minn. Nú er hún að vísu með litla hóp, og hún kaupir það ekki alveg hjá mér að ég sé líka lítill og eigi að vera í litla hóp. En hún Sigrún sem er með miðhóp er líka ósköp góð og ég er eiginlega alveg orðinn sáttur við að vera í hennar hóp, enda eru allir góðu vinirnir mínir þar líka.

Sagan af því þegar ég kom heim

2009-05-18T12:17:00.004Z

Það var nú ekki alveg jafn dramatískt þegar ég kom heim eins og þegar ég fór á spítalann, en það gerðist samt frekar óvænt. Það voru liðnar þrjár vikur og einn dagur frá því ég brotnaði og eftir því sem mamma og pabbi komust næst þá stóð ekkert til að taka mynd af fætinum fyrr en það væru liðnar alveg fjórar vikur. En svo þarna um nóttina runnu umbúðirnar á brotna fætinum til og hann datt niður úr strekknum. Það var kallaður út læknir og búið aftur um fótinn, en ákveðið að taka mynd um morguninn til að ganga úr skugga um að allt væri í lagi. Pabbi var með mér og sá myndina og honum fannst myndin líta hræðilega út, beinendarnir á misvíxl og bara allt ónýtt! Læknirinn var í aðgerð svo hann komst ekki strax til að skoða myndina en átti að koma stuttu síðar, og þegar mamma heyrði þetta allt saman þá ákvað hún strax að drífa sig til okkar. Þannig að það var eiginlega bara tilviljun að þau voru bæði hjá mér þegar læknirinn kom stormandi inn og sagði að myndin liti svo rosalega vel út að ég þyrfti bara ekkert að vera í strekknum lengur!

Þá er það víst þannig að þegar beinið fer svona alveg í sundur þá verður að setja það saman á misvíxl, annars bætist nýr vöxtur við lengdina á beininu og brotni fóturinn verður lengri en hinn. Og þetta var bara allt alveg eins og það átti að vera, svo það var drifið í að klippa niður fæturna og taka af mér umbúðirnar. Mér leist sko ekkert á það, enda höfðu mamma og pabbi augljóslega ekkert getað undirbúið mig fyrir þetta. Ég öskraði og grét, "fæturnir eiga að vera uppi" sagði ég, og "ég á að vera í rúminu mínu, ekki á gólfinu!". En það var nú svolítið þægilegt þegar þetta var allt yfirstaðið og ég gat kúrt mig notalega undir sæng.

Ég ætlaði samt ekkert að vilja úr rúminu, vildi ekki að neinn héldi á mér og bara liggja flatur í örygginu sem ég var búinn að finna mér í rúminu. Við vorum einn sólarhring í viðbót á sjúkrahúsinu og mamma og pabbi færðu mig (við hávær mótmæli) yfir í annað rúm sem var hægt að reisa aðeins við, og ég komst síðan að því að var bara ansi þægilegt. En svo var það ekkert umflúið lengur, "bráðum" varð "núna" og ég fékk ekki að fresta því lengur að fara heim. Mamma og pabbi keyrðu mig alveg út á stétt í rúminu og svo bara tóku þau mig upp og settu í bílstólinn minn. Úff hvað ég var hræddur! En svo þegar ég var kominn í stólinn og í beltið mitt og fannst ég öruggur aftur, þá var þetta bara alveg frábært. Og það var svo gaman á leiðinni heim, ég sá steina og gras og sjó og alls kyns skemmtilega hluti, ég var svo spenntur :-)

Þegar ég kom heim brá pabba og mömmu svolítið að sjá hvað ég var veikburða, ég gat eiginlega ekki haldið haus og alls ekki setið óstuddur, ég prófaði svolítið að sitja í hægindastól með púða í kringum mig, og svo kom fíni matarstóllinn sér vel. En fyrsta daginn fannst mér best að liggja bara í rúminu mínu og leika mér þar. En strax daginn eftir fór ég að braggast mikið og á þriðja degi var ég farinn að geta setið á gólfinu og þá var ég nú ekki lengi að komast af stað með því að ýta mér áfram á rassinum. Pabbi er svo búinn að vera rosa duglegur að þjálfa mig í heita pottinum og baðkarinu, og núna rúmlega viku seinna er ég farinn að ganga með og príla upp á borð og stóla. Það er líka mikill hugur í mér, mig langar mikið til að geta labbað aftur og það eru örugglega ekki margir dagar þangað til ég get það.

Eina viku í einu

2009-05-03T11:29:00.002Z

Ennþá hangi ég á spítalanum, og hef það nú bara nokkuð gott. Það er komin ágætis rútína í daginn hjá okkur, ég vakna oftast frekar snemma og horfi á smá Múmínálfa eða Stubba fyrir morgunmatinn. Í morgunmat borða ég hafragraut og slátur, og svo fer ég á leikstofuna. Þar leik ég með dót, spjalla við kennarana og horfi á hina krakkana fram undir hádegi, en þá fer ég upp og borða hádegismatinn. Í hádeginu eru líka vaktaskipti hjá pabba og mömmu.

Eftir matinn legg ég mig og fer svo aftur í leikstofuna í smástund eftir lúrinn. Fram að kvöldmat eru göngutúrar svo vinsælastir, þá förum við að skoða fiskana, leikum aðeins með dótið í biðstofunni á bráðamóttökunni og stundum förum við langa langa ganginn alla leið yfir í eldhúsið sem er alveg hinum megin við gamla spítalann. Það er sko hressandi fyrir mömmu og pabba, aðeins á fótinn og rúmið mitt er nú ekkert létt með öllum útbúnaðinum á! Svo er setustofa inni á deildinni þar sem er ágætis tilbreyting að hanga og leika, og stundum förum við göngutúr um ganginn fyrir framan deildina þar sem eru listaverk úr þæfðri ull og blúndum og svona ýmsum efnum. Þau eru mjög skemmtileg, þetta eru hringir og hver með sínum lit; gulur, appelsínugulur, rauður, grænn, blár og fjólublár. Og uppáhaldið mitt er appelsínugulur. Svo koma amma og afi líka yfirleitt í heimsókn seinni partinn.

Svona líða dagarnir, alla vega virkir dagar. Helgarnar eru aðeins lengri að líða því þá er leikstofan lokuð. En þá reyna pabbi og mamma bara að vera ennþá duglegri að leika við mig og labba með mig um spítalann. Og ég horfi kannski aðeins meira á sjónvarpið. Svo fer þetta nú að styttast, við erum búin að vera tvær og hálfa viku, og við þurfum vonandi ekki að vera meira en fjórar.

Sagan af því þegar ég slasaðist

2009-04-21T20:52:00.005Z

Þetta var ósköp fallegur miðvikudagur, vorlykt í loftinu og gaman að leika úti. Rósa Elísabet var að leika við tvær vinkonur og fékk að bjóða þeim í mat. Við borðuðum frekar snemma því mamma var að fara á námskeið, og eftir matinn fóru stelpurnar út að labba með dúkkuvagnana sína. Mér finnst líka gaman að labba með dúkkuvagn, og stelpurnar voru svo góðar að leyfa mér að koma með. Við fórum á róluvöll sem er smá spotta í burtu, en öll leiðin er á göngustíg og langt frá allri umferð svo það var allt í lagi. Við hliðina á róluvellinum er fótboltavöllur, og í kringum hann eru smá grasbrekkur þar sem ég fór að leika mér við að hlaupa niður eins hratt og ég gat. Allt í einu datt ég um fæturna á mér og vissi ekki fyrr en ég lá í grasinu og gat ekki hreyft hægri fótinn. Ó hvað það var sárt! Rósa Elísabet hljóp heim og sótti pabba á meðan vinkonurnar pössuðu mig, og pabbi kom og fór með mig heim, hann hélt að ég hefði kannski snúið mig eða eitthvað.

En þegar við vorum komnir þangað og ég hélt bara áfram að öskra meira og meira þá leist pabba ekki á blikuna. Hann lagði mig í sófann og skoðaði fótinn og sá að ég var bólginn og með djúpt mar á lærinu, og við minnstu hreyfingu á fætinum öskraði ég hræðilega. Þá hringdi hann í mömmu og hún stökk út af námskeiðinu og brunaði heim. Þau sáu að það væri ekki hægt að láta mig sitja í bílstólnum til að koma mér á sjúkrahús, svo þau hringdu í neyðarlínuna. Fyrst kom slökkvibíll með sjúkraliðum sem hjálpuðu til við að reyna að láta mér líða aðeins betur og svo eftir smástund kom sjúkrabíllinn. Mér leist náttúrulega ekkert á neitt af þessu, fullt af ókunnugum mönnum og svo fann ég auðvitað alveg hræðilega til. En það var ekki um neitt að velja, ég varð að fara í sjúkrabílinn og mamma lagðist með mér á rúmið og þá var ég ekki eins hræddur. Mér fannst samt alveg eins og ég væri að detta, það var svo skrítið að keyra svona liggjandi.

Á slysó keyrðum við beint inn og læknirinn kom og skoðaði mig, svo þurftum við að bíða svolitla stund eftir að komast í myndatöku í stóru myndavélinni, en þegar myndin var komin þá fór það ekkert á milli mála að ég væri brotinn, lærbeinið var alveg í tvennt og endarnir stóðu hvor í sína áttina. Þá var búið að koma fyrir æðalegg og ég gat fengið sterkt og gott meðal og fór loksins að líða nógu sæmilega til að ná að sofna, enda var klukkan þá orðin ellefu um kvöld. Svo var farið með mig upp á skurðstofu þar sem ég var svæfður og brotið síðan rétt af og báðir fæturnir strekktir upp í loft. Það verður nú alveg að viðurkennast að mömmu og pabba brá pínu þegar þau sáu mig! Og svo brá þeim ennþá meira þegar læknirinn sagði þeim að svona yrði ég að vera í 3-4 vikur!!

En það var auðvitað ekkert annað í boði en að sætta sig við það og mamma og pabbi æfðu sig í því á meðan þau sátu á gjörgæslunni og horfðu á mig og biðu eftir að ég vaknaði úr svæfingunni. Þegar ég síðan vaknaði var ég fluttur inn á bæklunarskurðdeild þar sem við mamma lúrðum um nóttina en pabbi fór heim og reyndi að sofa dálítið þar. En það sváfu nú allir frekar lítið þessa nótt og pabbi var kominn til okkar snemma morguninn eftir. Þórður frændi var svo góður að gista heima og passa Rósu og koma henni í skólann, og hann og afi og amma eru líka búin að hjálpa okkur mjög mikið síðan.

Upp úr hádegi daginn eftir var tekin önnur mynd, og þar sem allt leit vel út þar þá fengum við leyfi til að fara yfir á Barnaspítalann þar sem við gætum komið okkur fyrir til að vera næstu vikurnar. En það var nú ekki einfalt mál að koma mér þangað, þar sem ég er fastur í stóru rúmi með grind yfir sem lappirnar eru festar í, þá dugði ekkert minna en sendibíll. Mamma og pabbi fóru með mér inn í sendibílinn og tvö löggumótorhjól keyrðu á undan svo við gætum keyrt beina leið og þyrftum ekkert að stoppa á ljósum eða í umferð, en við keyrðum mjög rólega.

Á Barnaspítalanum fengum við svo einkastofu og það fer alveg ljómandi vel um okkur þar, eins vel og hægt er miðað við aðstæður. Fyrstu sólarhringarnir voru ansi erfiðir, ég átti erfitt með að sofna, fékk alltaf kippi þegar ég var að festa svefninn, sem voru svo sárir að ég þurfti að fá bæði morfín og vöðvaslakandi lyf til að ná að sofna. Svo átti ég auðvitað erfitt með að skilja þetta allt saman og stakk upp á ýmsum leiðum út úr kringumstæðunum, eins og að fara aftur í sjúkrabílinn og heim, út í garð, eða bara einfaldlega niður úr rúminu.

En nú er þetta allt að venjast, ég finn ekki næstum því eins mikið til lengur, er farinn að sætta mig ágætlega við að liggja í rúminu, og er meira að segja laus við æðalegginn sem var ótrúlega gott! Mér leiðist auðvitað dálítið, en þá er nú gott að geta farið á leikstofuna, eða bara keyra svolítið í rúminu um gangana ef hún er lokuð. Stundum verð ég líka mjög pirraður, hendi dótinu í gólfið og segi að allt sé oj! Þá er ég líka orðinn þreyttur, enda hef ég ekki verið að sofa nógu mikið en nú er það líka að lagast. Mamma og pabbi skiptast á að vera hjá mér, og það hafa margir komið að heimsækja mig. Og svona hangi ég bara næstu 2-3 vikurnar.

Nóg komið af skíðum

2009-04-12T16:15:00.004Z

Ég var nú ekki alveg að nenna að renna mér í dag, eftir fyrstu ferð stakk ég upp á að fara núna í bílinn og ég vildi ekkert standa sjálfur eða neitt. Á endanum sagði ég mömmu að ég þyrfti að fá nýja bleiu, svo pabbi brunaði með mig heim og skipti á mér. Það reyndist síðan vera algjör óþarfi, þetta var bara snjallræði hjá mér til að sleppa af skíðunum. Ég steinsofnaði svo í bílnum á leiðinni aftur upp í fjall, ég var bara úrvinda af þreytu eftir allt fjörið síðustu daga. Þegar ég var búinn að hvíla mig var ég nú alveg til í að fara aftur á skíðin, en þá voru allir búnir í fjallinu. Ég skelli mér bara aðeins á morgun áður en við leggjum af stað heim.

Skíðasnillingur

2009-04-10T12:12:00.002Z

Ég er búinn að vera að renna mér á skíðunum síðustu tvo daga hérna á Akureyri, og búinn að vera ótrúlega duglegur. Mér finnst rosa gaman á skíðum og er alveg hættur að vera hræddur eins og var í desember þegar ég fór fyrst. Ég er líka búinn að fara í sund og út í garð að leita að fyrsta skammti af páskaeggjum. Það er rosa gaman hjá okkur, enda fullt hús af krökkum í húsinu hjá ömmu og afa. En mér fannst skrítið að amma og afi væru ekki hérna, og leitaði dálítið að þeim. Ég leitaði líka dálítið að kisunni, mamma segir að hún sé dáin en ég er ekki sammála því, kisan er góð!

Slæmur draumur

2009-04-05T17:52:00.002Z

Eldsnemma einn morguninn vaknaði mamma við það að ég var eitthvað að bylta mér og segja eitthvað sem hún skildi á endanum að þýddi Rósa skera. Hvað er Rósa að skera? spurði hún. Pabba! svaraði ég þá. Mamma sagði þá að þetta væri bara draumur og það væri allt í lagi. Hvar er pabbi? spurði ég. Mamma benti hinum megin í rúmið og þegar ég sá að pabbi lá þar og að það var ekki búið að skera hann niður þá gat ég sofnað vært aftur.

Soldið stór

2009-03-19T21:39:00.002Z

Ég er aðeins farinn að æfa mig að vera stór og ekki vera með neina bleiu. Ég er ægilega ánægður með mig og finnst þetta mjög þægilegt. En ég kann nú ekki mikið á það hvað maður á síðan að gera. Mamma hélt reyndar að ég ætlaði að vera algjör snillingur í fyrsta skiptið sem ég var bleiulaus, þá kom ég hlaupandi inn í stofu og sagði pissa! Mamma spratt upp úr sófanum og hljóp á eftir mér að hún hélt inn á bað. En þá hélt ég nú bara áfram alla leið inn í herbergi og sýndi henni hvar ég var búinn að pissa á gólfið :-D

Til Emilíu litlu frænku minnar

2009-03-02T22:32:00.002Z

Elsku Emilía mín, ég vona að þú fyrirgefir mér að ég skyldi klóra þig nánast til óbóta í gær. Ég held að það hafi kannski verið af því að mér leið ekki vel, ég fór nefnilega að gubba um nóttina. Annað hvort það eða ég fékk svona hræðilega mikið samviskubit að hafa verið svona vondur. Alla vega þá ætla ég að reyna að vera betri við þig næst!

Lína Langsokkur

2009-02-25T21:54:00.002Z

Í dag var öskudagur. Mamma bauð mér upp á nokkra valkosti í morgun um það í hvernig búningi ég vildi vera, ég hugsaði mig um í smástund og valdi svo Línu Langsokk. Ég var síðan hæstánægður sem Lína í allan dag í leikskólanum. Rósa var hins vegar mjög hræðilegur skrímsladraugur eins og þið sjáið.

Meiri skíði

2009-02-10T21:54:00.002Z

Ég fékk að fara meira á skíði um helgina því mamma skrapp með okkur Rósu Elísabetu í Skálafell á sunnudaginn. Pabbi grey kom ekki með því hann liggur fárveikur í rúminu. Við ætluðum bara aðeins að skreppa og renna nokkrar ferðir, en þar sem það var yndislegt veður og lokað í Bláfjöllum þá var ekki beint hlaupið að því að komast í brekkurnar. Og þar að auki gleymdi mamma skíðaskónum sínum, hún er nú alveg snillingur stundum. Henni féllust pínu hendur við það og vissi ekki alveg hvað hún ætti að gera, fyrst var hún að hugsa um að leigja þá bara skíði fyrir sig en það var náttúrulega heillöng röð í leigunni. Á endanum keypti hún bara miða í lyftuna fyrir Rósu sem beið einu sinni í röðinni og eftir það greip hún svo lausa diska á miðri leið upp, náði þannig að renna sér bara nokkuð margar ferðir! Ég hins vegar renndi mér alveg sjálfur niður lítinn hól við endann á lyftunni og mamma hélt svo á mér upp aftur, og ég fékk líka að fara heilmargar ferðir. Ég var ansi duglegur að standa á skíðunum, stundum datt ég og þá bara hló ég og sagði "ég datt á rassinn minn". Það fannst mömmu fyndið :-)

Ömmu- og afastrákur

2009-02-07T18:29:00.002Z

Í gærkvöldi fékk ég að gista hjá ömmu og afa í Hjallabrekku. Ég hef nú gist hjá þeim áður en það er orðið nokkuð langt síðan síðast, svo mamma vildi undirbúa mig vel og fór að lýsa þessu öllu fyrir mér kvöldið áður, hvernig ég myndi fara til ömmu og afa eftir leikskóla og borða kvöldmat og fara að sofa, vakna svo daginn eftir o.s.frv. Svo lagðist ég á koddann og mamma byrjaði að segja einhverja ljónasögu. Ég var nú ekki hrifinn af því, ég vildi heyra aftur ömmu- og afasöguna. Svo mamma fór í gegnum þetta allt saman aftur og ég var mjög ánægður með það. Ég vildi síðan heyra hana einu sinni enn og þá ætlaði mamma að byrja fyrr og byrjaði að segja að fyrst myndi ég fara í leikskólann og borða hádegismat, nei þá stoppaði ég hana af, ég vildi fá ömmu og afa takk!

Þetta stóðst síðan allt saman og ég fór til ömmu og afa eftir leikskólann, lék þar og borðaði og var bara eins og engill, fór að sofa eins og ekkert væri og var aldeilis ánægður að vera hjá ömmu og afa og Þórði. Ég vona að ég fái fljótt að fara til þeirra aftur ;-)

Mamma kom svo að sækja okkur og fór með Rósu í sellótíma á meðan ég fór heim að leika við pabba og hoppa á brákaða rifbeininu hans. Mamma fór svo með okkur Rósu á skíði í Ártúnsbrekkunni og það var svo gaman, við renndum okkur margar margar ferðir og ég var hreint ekki ánægður að hætta. En Rósa greyið var búin að renna nokkrum sinnum til á klakabunkum og detta og meiða sig svo hún var nú búin að fá nóg. Og ég var líka ansi fljótur að sofna þegar ég var kominn í bílinn. En ég ætla að drífa mig aftur á skíði, vonandi bara strax á morgun.

Sungið og talað

2009-01-19T21:57:00.005Z

Mér finnst svo gaman að syngja, ég er líka mjög lagviss og farinn að læra þó nokkuð af textum. Stundum hrærist þetta samt dálítið saman hjá mér, til dæmis syng ég afi minn og amma mín einhvern veginn svona:
Ama mímí sykobau
Situr útí götu
Enenene ána sín
Situr útí götu

Ég er orðinn mjög duglegur að setja saman setningar og gera mig skiljanlegan, eins og t.d. "mamma bíddu mér, ég sækja dúkka mín". Ég er sko mjög hrifinn af dúkkunum hennar Rósu, þær eru litlu börnin mín og ég druslast um með þær, gef þeim að borða, skipti á þeim, og einni stakk ég ofan í klósettið um helgina (mamma skildi ekki alveg af hverju ég gerði það en ég hafði mínar ástæður).

Gleðilegt ár

2009-01-17T10:14:00.002Z

Þá eru jólin víst löngu liðin og komið nýtt og spennandi ár. Við fórum í Víðihlíð um síðustu helgi með ömmu Ingu Rósu og afa Guðmundi, og vorum með þrettándabrennu og sprengdum nokkra flugelda. Ég hafði mjög gaman af flugeldunum, fullorðna fólkið hélt kannski að ég myndi verða hræddari við þá en það var nú aldeilis ekki. Ég er líka allur að mannast og ekki nærri eins hræddur við heiminn og ég var. Ég hafði mjög gaman af jólunum og var meira að segja nokkuð spenntur fyrir jólasveinunum þó ég væri nú pínulítið smeykur við þá eins og flest börn. Og ég fékk margt fínt og fallegt í jólagjöf sem ég var mjög ánægður með, mér finnst svo ótrúlega gaman að opna pakka og fá ný föt og leikföng. Ég lærði líka fullt af jólalögum og við Rósa Elísabet vorum alltaf að syngja saman Bjart er yfir Betlehem sem var í sérstöku uppáhaldi hjá okkur báðum.

Meira um nöfn

2008-12-21T19:17:00.004Z

Ég var áðan í bílnum með mömmu og Sigurði Pétri að keyra hann til mömmu sinnar. Þá fór mamma að kenna mér hvað mamma hans Sigurðar heitir, og svo spurði hún hvað heitir mamma hans Guðmundar, hvað heitir mamma þín? Þá svaraði ég, Blabille hundur! Mamma fór að skellihlæja og mér fannst ótrúlega gaman að vera svona fyndinn :-D

Hvað heitir þú?

2008-12-21T08:25:00.003Z

Ég er búinn að vera að æfa mig í hvað allir í fjölskyldunni heita, og þegar mamma ætlaði að kenna mér hvað amma og afi á Akureyri heita þá fannst mér ekkert skrítið að þau hétu amma Kisa og afi Ljón. Nokkrum dögum seinna þegar við vorum að leggja af stað til þeirra í heimsókn þá var ég farinn að segja ammalili Kisa, en nú er ég búinn að læra að segja Gisela og Jón. Svo kann ég að segja hvað húsið mitt heitir, og hvað mamma og pabbi heita, og amma Inga Rósa og afi Dundur. Ég átti svolítið erfiðara með að læra hvað bróðir minn og systir heita, lengi vel svaraði ég bara Dundur. En nú er ég búinn að átta mig á þessu, og líka að hundurinn minn heitir Babille, fyrst svaraði ég alltaf bara að hundurinn minn héti Voffi, ég skildi ekki alveg spurninguna því mér finnst Gabríel eiginlega ekki vera hundur.

En við fórum semsagt til Akureyrar um síðustu helgi að heimsækja ömmu og afa. Það er alltaf svo gott að koma til þeirra og þetta var mjög skemmtileg ferð, eini gallinn var að við hefðum viljað vera lengur. Við fórum í leikhús að sjá Láp og Skráp og jólaskapið, og svo fórum við á skíði, m.a.s. ég líka! Það var dálítið erfitt, aðallega fyrir mömmu og pabba, en mjög gaman. Ég var samt pínu stressaður, ég vildi alls ekki láta sleppa mér augnablik, ekki heldur þó ég stæði grafkyrr á jafnsléttu. Svo keyrði ég marga hringi á sparkhjólinu hjá ömmu og afa eins og öll barnabörnin hafa gert :-) Og svo bara höfðum við það gott, borðuðum góðan mat og létum fara vel um okkur. Takk fyrir okkur amma og afi.

Næturgöltrari

2008-11-28T23:09:00.005Z

Mamma og pabbi voru niðri að horfa á þátt, þá birtist ég allt í einu trítlandi, smáskælandi af því ég hafði ekki fundið mömmu mína alveg strax. En ég var samt ágætlega haldinn því ég hafði fundið afgang af kvöldmatnum og var að narta í sneið af beikonbúðingi. Svo fékk ég að kúra hjá mömmu með beikonbúðinginn minn þangað til þau voru búin að horfa. En ég vildi ekki að Gabríel væri hjá okkur því ég treysti honum ekki til að láta matinn minn í friði, mamma og pabbi þurftu að reka hann inn í búr.

Mér fer mikið fram í tali og tekst orðið nokkuð vel að gera mig skiljanlegan, alla vega við mömmu og pabba. Ég er óvenju mikið að æfa samhljóðana núna, og þá sérstaklega t og l. Þegar orð enda á þessum stöfum þá segi ég þá aftur og aftur og aftur, til dæmis sagði ég áðan um beikonbúiðinginn, þetta er mitt-t-t-t-t-t.

Alltaf að stækka

2008-11-16T10:00:00.003Z

Nú er ég orðinn svo fullorðinn að ég er kominn í venjulegt rúm. Það var reyndar löngu orðið tímabært þar sem ég var farinn að klifra upp úr rimlarúminu eins og ekkert væri. Ég gerði það samt bara þegar ég átti að fara að sofa, þegar ég vaknaði á nóttunni þá kallaði ég bara þangað til mamma kom og náði í mig. Nema eina nóttina, þá vaknaði mamma við að ég var að kalla en það var samt eitthvað skrítið við það, fyrst skildi hún ekkert hvað það var en svo áttaði hún sig á því að ég var einhvers staðar langt í burtu. Á endanum fann hún mig svo inni í bílskúr, ég var mjög ringlaður þar að reyna að finna mömmu mína.

Fyrir stuttu var foreldraviðtal í leikskólanum og kennarinn minn sagði bara allt gott um mig. Ég er kraftmikill og duglegur í leikskólanum eins og við er að búast, stundum kannski aðeins á undan sjálfum mér, alltaf jákvæður og til í að prófa eitthvað nýtt. Við erum bara fimm í hópnum mínum og við erum mjög góðir vinir og fylgjumst vel með að engan vanti í hópinn.

Og núna er ég að leika við hana Júlíu frænku mína sem gisti hjá okkur í nótt. Það finnst okkur rosalega gaman, hún býr sko í Stokkhólmi og við hittum hana alltof sjaldan.

Barnamál

2008-10-12T13:36:00.001Z

Mömmu finnst svo gaman að barnamálinu mínu, henni finnst svolítið að hún sé að fá að upplifa eitthvað núna sem hún missti af með systur mína því hún var svo fljót að læra að tala. Dæmi um orðin mín eru t.d. búsa (buxur), dotta (stoppa), mamama (banani), beðu (pera), gangi (sæng), lúla (koddi), bóti (bátur), dondu (komdu), hina dodi (sýna þér dálítið), mela (laga) og þá sérstaklega mela gangi sem þýðir að það á að hrista sængina mína. Ég er líka farinn að læra ýmis lög og syng búta úr þeim eins og "undi búna", "gulu, laulu, appesína" og margt fleira. Mömmu og pabba finnst þetta allt saman afskaplega krúttlegt og skemmtilegt :-)

Voff

2008-10-10T13:46:00.001Z

Í morgun vaknaði ég glaður og kátur í pabba og mömmu bóli og til að sýna hvað ég var glaður og hvað mér þykir vænt um þau þá sleikti ég þau svolítið í framan, bara eins og Gabríel gerir. Svo gelti ég líka smá.

Annars er það helst að gerast í mínu lífi núna að við mamma erum búin að vera á tónlistarnámskeiði sem heitir Með á nótunum. Það er rosalega gaman, við lærum fullt af nýjum lögum og skemmtilegum leikjum, skemmtilegast finnst mér þulan um epli og perur sem vaxa á trjánum, þegar þau þroskast þá detta þau niður. Og þá pompa ég líka niður. Það er gaman :-)

Tala tala

2008-09-28T13:50:00.001Z

Ég er alltaf að læra ný orð og bæta við talið, það er líka svo gaman að geta tjáð sig og sagt hvað maður vill. Einna mest notuðu orðin eru bóa (prófa), makka (smakka), og hlálu (sjálfur). Yfirleitt kemur þá Dundu (Guðmundur) á undan, eins og til dæmis Dundu hlálu. Annað sem ég segi oft þessa dagana er mamma bóba (mamma sópa). Svo kann ég að segja hanga (þangað) og boppa (stoppa) og ekki, og ég hef oft miklar skoðanir á því hvert ég vil fara þegar við erum í bílnum. Og mörg fleiri orð kann ég, en þau eru yfirleitt frekar óskýr og kannski ekki margir sem skilja mig. En ég er auðvitað alltaf að æfa mig og ég verð flinkari með hverjum deginum.

Afmælisstrákur

2008-08-31T21:57:00.003Z

Þá kom nú loksins að því að það var haldið upp á afmælið mitt. Ég fékk pakka í morgun, svo lagði ég mig í kerrunni og eftir lúrinn var veisla. Amma Gisela kom frá Akureyri, það þótti okkur mjög gaman. Og það var líka gaman að fá alla hina, öll frændsystkini mín og frænkur og frændur, alla nema Svíþjóðarbúana sem var sárt saknað eins og oft áður. Og nú er Þórður frændi að fara til Danmerkur í skóla svo við eigum eftir að sakna hans líka.

En veislan var annars mjög fín, ég fékk fullt af alls kyns kökum og pizzusnúða og nammi, og marga skemmtilega pakka sem ég var yfir mig ánægður með. Mér fannst rosalega gaman að opna þá og ég var ótrúlega glaður með alla bílana og gröfurnar og fíneríið. Það var líka brjálað fjör hjá okkur að hoppa á trampólíninu og leika, frændur mínir eru svo duglegir að leika við mig þó þeir séu miklu stærri en ég.

Spurning

2008-08-23T14:22:00.002Z

Hvað gerir maður þegar klukkan er orðin meira en sjö og mamma manns nennir ekki að vakna?
-
Krotar framan í hana með kúlupenna.

Afmæli í dag

2008-08-19T14:24:00.001Z

Í dag er sko merkilegur dagur, hann pabbi minn er hvorki meira né minna en fjörutíu ára! Við óskuðum honum til hamingju í morgun með kaffibolla og pakka, og á laugardaginn var heilmikið partýfjör. Enda var tveggja ára afmælisdeginum mínum á sunnudaginn bara frestað, haldið þið að það sé illa með mann farið! En það er nú í lagi svona einu sinni :-)

Opið bréf til ömmu og afa í Hjallabrekku

2008-08-12T23:44:00.001Z

Ég vil biðjast opinberlega afsökunar á því að hafa sturtað hveiti, haframjöli, kartöflustráum, rúsínum, kókosmjöli, flórsykri, kakói og fleiru á gólfið hjá ömmu minni og afa í gær. Elsku amma og afi, ég vona að þið hafið ekki verið langt fram á nótt að þrífa eftir mig :-P

Útilegustrákur

2008-08-02T11:24:00.001Z

Ég er búinn að vera alveg í essinu mínu í útilegum síðustu vikurnar. Við erum búin að vera í burtu í fjórar vikur og vera meira og minna í tjaldinu og mér finnst það bara æði. Ég held samt að skemmtilegast hafi verið að elta hænurnar í Sænautaseli. Ég er búinn að læra mikið af orðum í sumar, er mjög duglegur að tjá mig og hef miklar skoðanir á hvað ég vil og hvað ekki, og nota mikið bæði já og nei. Sunna, Maggi, Júlía og Emelía voru með okkur í útilegu í nokkra daga og ég lærði að segja nöfnin þeirra, Dunna, Eggi, Júla og Elí. Og á Akureyri lærði ég að segja Silja, nú kalla ég allar stelpur sem ég sé Síley. Ég kann að tjá mig um það þegar ég vil fara út, en þá segi ég reyndar inni. Og gjörðu svo vel segi ég einhvern veginn svona, hlö-hlel. Ég er líka búinn að syngja mikið, ég er búinn að vera með lagið "Babú babú brunabíllinn flautar" á heilanum í allt sumar. Inn á milli kemur svo líka babú babú trallala, uh uh (upp upp upp á fjall) og góní (uppi á grænum grænum). Ég held að ég eigi eftir að verða mjög kátur að fara í leikskólann minn eftir helgina.

Slasaður stóri bróðir

2008-06-30T21:44:00.001Z

Greyið bróðir minn úlnliðsbrotnaði í dag! Hann sem ætlaði að fara að keppa á fótboltamóti á Akureyri á miðvikudaginn, það verður víst ekkert úr því. Hann var einmitt á æfingu fyrir mótið og var svo að leika sér í vítaspyrnukeppni eftir æfinguna, og þegar hann var að verja með hendinni þá slóst hún svona illa aftur. Og við sem erum einmitt á leið í sumarfrí, þetta setur nú eitthvað strik í reikninginn hjá honum, hann getur til dæmis varla veitt mikið. Og ekki getur hann passað mig, sem hann er annars svo duglegur við. Eins og um helgina, þá vorum við í útilegu og hann var alltaf að fara með okkur Rósu á róló. Það var ágætis útilega og ég er mikill útilegustrákur, eini gallinn var að það var eitthvað fullorðið fólk á tjaldstæðinu sem hélt að það væri á útihátíð og var með partí fram eftir allri nóttu. Ég vaknaði svo auðvitað eldsnemma á morgnana, svo þetta passaði ekki mjög vel saman. En við ætlum nú samt að gera aðra tilraun til að fara í útilegu, það verður bara helst einhvers staðar þar sem er ekki tjaldstæði, og í það minnsta ekki þar sem er hópur af Íslendingum. Fyrst ætlum við samt að heimsækja ömmu og afa á Akureyri, og hitta fullt af frænkum og frændum á smá ættarmóti á Svalbarðseyri.

Sælinú

2008-06-21T09:50:00.002Z

Jæja, ég vil nú byrja á því að þakka öllum sem tóku mig að sér á meðan restin af fjölskyldunni fór að sigla í Frakklandi. Ég átti afskaplega skemmtilega viku með föðurfjölskyldunni minni, fór í sumarbústað og gerði margt skemmtilegt sem ég kann náttúrulega ekki að segja mömmu frá. En ég lærði að segja ammelí sem þýðir Anna-Lind :-) Og ég byrjaði í nýjum leikskóla, við félagarnir af Ránargrund erum núna komnir upp á Ása. Við erum reyndar ennþá með tvo af gömlu kennurunum okkar með okkur en þetta hefur samt verið dálítil breyting. En það gekk mjög vel og það er mikið fjör á Ásum. Ég fór líka til læknis, ég fékk eyrnabólgu og þurfti að fá meðal. Svo það var nóg að gera hjá mér og öllum í kringum mig.

Ég er mikið að syngja núna, og hef miklar skoðanir á því hvað ég vil láta syngja. Það er Göngum göngum. Flest önnur lög nenni ég ekki að hlusta á og segi bara nei þegar mamma byrjar að syngja þau. En þegar hún er búin að syngja Göngum göngum þá segi ég attur. Sem betur fer nennir Rósa stundum að taka við og syngja það fyrir mig. Þetta var nú líka einu sinni uppáhaldslagið hennar, mamma söng það svona fimmhundruð sinnum í röð heldur hún, einu sinni þegar þau voru á leiðinni heim úr jeppaferð og Rósa var orðin eitthvað þreytt og súr.

Og í dag er mamma mín með kúlu á enninu, ég henti fjarstýringu í hausinn á henni þegar hún nennti ekki framúr í morgun.

Ái

2008-06-04T12:08:00.002Z

Ég klemmdi mig á hurð í leikskólanum í dag og það var hræðilega vont! Kennarinn minn hringdi í mömmu því ég gat bara ekki jafnað mig á þessu, skældi og sagði ái endalaust. Mér líður nú mun betur núna, er kominn heim og búinn að fá íbúfen og deyfikrem og pela, og puttarnir líta ágætlega út. En mikið var þetta vont.

Nú styttist annars í að hún amma Gisela komi og verði hjá mér á meðan restin af fjölskyldunni fer í smá frí. Við ætlum nú líka að hafa það gott, við förum í bústað með Önnu-Lind og fjölskyldu um helgina og það verður örugglega rosa gaman. Svo fer ég í leikskólann eins og venjulega í næstu viku, reyndar ekki alveg eins og venjulega því við ætlum að fara saman níu félagarnir með kennurunum okkar og flytja okkur upp á Ása. Eftir leikskóla ætlar Rakel svo að koma og leika svolítið við mig, ég er svo kraftmikill strákur að það veitir örugglega ekki af smá liðsauka ;-)

Talæfingar

2008-05-22T20:31:00.002Z

pabbi: "Kanntu að segja grafa?"
ég (með grimmri röddu því grafa er mjög grimmt orð): "vava"
pabbi: "Kanntu að segja playstation?"
ég: "nei"

Fluttur

2008-05-21T09:44:00.002Z

Já, ég er fluttur inn til Sigurðar Péturs, búinn að sofa í rúminu mínu þar í tvær nætur og gengur bara ágætlega. Svo er ég kominn á pensillín, í fyrsta skipti síðan ég fékk útbrot eftir pensillínkúr fyrir rúmu ári síðan. Um daginn var staðfest að ég er samt ekki með pensillínofnæmi, og nú er ég búinn að vera svo lengi með hósta og hor og eitthvað mall í eyrunum, svo nú ætlum við að reyna að reka þetta almennilega út fyrir sumarið. Ég þarf líka að vera orðinn frískur og hress í júní þegar amma Gisela ætlar að passa mig á meðan restin af fjölskyldunni fer að sigla í Frakklandi. Við erum búin að vera að æfa okkur dálítið þegar ég fór til Akureyrar um daginn og amma er búin að koma tvisvar til Reykjavíkur núna nýlega, og það hefur gengið ljómandi vel, ég er afskaplega hrifinn af ömmu minni. Og líka afa Jóni, hann er búinn að kenna mér að gera kemur-kallinn-gangandi sem mér finnst svo skemmtilegt.

Ég er annars dálítið hérahjarta þessa dagana, ég er dauðhræddur við smíðakalla, vinnuvélar og eiginlega bara allar framkvæmdir, fjarstýrðu bílana og vélmennin hans Sigurðar, skrítin hljóð og margt fleira. Þá skríð ég upp í fangið á mömmu segi lattlæ, þá á mamma að passa mig og segja allt í lagi.

Útidýr

2008-03-29T21:39:00.004Z

Ég er búinn að finna paradís á jörðu, og hún er úti. Hvar sem er og hvenær sem er, bara úti. Helst vildi ég vera úti allan daginn alla daga, og öskra yfirleitt duglega þegar ég þarf að fara inn. Ég var mikið úti í páskafríinu í Víðihlíð, og komst meira að segja loksins á snjóþotu. Ég borðaði líka slatta af snjó og góðan slatta af páskaeggi. Það var mikið fjör og gaman að vera í sveitinni með pabba og mömmu, systkinum mínum, afa og ömmu og Þórði frænda. Og Gabríel, sem finnst næstum því jafn gaman og mér að vera úti, ég held að Víðihlíð sé uppáhalds staðurinn hans í öllum heiminum, þar getur hann hlaupið um allt og stundum koma hestar eða kindur á sem hann getur gelt á úr öruggri fjarlægð. Honum finnst líka gaman hérna heima þegar ég opna útidyrnar og við stelumst saman út. Svo þegar einhver kemur á eftir okkur þá hlaupum við hvor í sína áttina og ég hlæ og skríki yfir þessum skemmtilega leik.

Og hvernig gengur svo

2008-03-06T21:12:00.002Z

Aðgerðin gerði nú ekkert alveg kraftaverk, ég er alla vega búinn að vera frekar slappur undanfarna viku, með hor og hósta. En rörin virðast þó vera að gera sitt gagn, alla vega voru þau hrein og fín á sínum stað þegar þau voru skoðuð í 18 mánaða skoðuninni í síðustu viku. Og ég er aðeins farinn að herma meira eftir orðum og farinn að gera dálítið af dýrahljóðum. Ég er líka farinn að segja nafn systur minnar, hún heitir Hngahnga. Og ég er kann að syngja Allir krakkar, það er að segja ég syng hátt og snjallt Mammmma, aftur og aftur.

Það gekk bara skínandi vel hjá okkur pabba og Rósu á meðan mamma var í útlöndum. Enda erum við Rósa svo dugleg og góð, og pabbi algjör snillingur að hugsa um okkur. Ég er líka orðinn mikill pabbastrákur og verð örugglega mjög glaður þegar hann kemur heim á morgun, hann þurfti nefnilega að fara til útlanda í þessari viku. Meiri ferðalögin á þessu fólki. Það verður nú gott að vera bara öll saman í rólegheitum um páskana.

Upphrópanir

2008-02-23T23:45:00.003Z

Ég steingleymdi upphrópununum mínum, sem eru nú hvað mest notaðar þessa dagana:

Vá
Æ-æ - þýðir að ég var að sulla eða dreifa einhverju á gólfið
Ó-ó - þýðir að ég er að toga í hárið á Rósu eða klípa hana eða lemja hana í hausinn (ekki var, heldur er)

Orðaforði

2008-02-20T14:57:00.003Z

Nú er ég 18 mánaða og 3 dögum betur. Það sem ég kann að segja er þetta:

Bibi - með TMT handarhreyfingu, búinn
Mah - með handarhreyfingu, mat
Búba - súpa
Blli - peli
Mamma
Babbi
Babí - Gabríel
Doddu - komdu
Dih - sittu
Leh - Bless
Æjó - Halló

Fleiru man ég ekki eftir. En nú er ég kominn með rörin og ég ætla að reyna að vera duglegur að æfa mig á meðan mamma er í útlöndum og koma henni á óvart þegar hún kemur heim. Jájá, hún yfirgaf okkur í marga daga, fór alla leiðina til San Francisco og verður í burtu í næstum því viku. En við förum nú létt með að bjarga okkur á meðan, þó hún haldi að allt fari í uppnám ef hún er ekki til að stjórna og stýra öllu þá höfum systkinin við það bara mjög gott með honum pabba okkar :-)

Strembinn dagur

2008-02-12T11:25:00.000Z

Það var dálítið erfiður dagur hjá mér í gær. Hann byrjaði nú ágætlega, ég borðaði morgunmat og fór svo með mömmu að keyra systur mína í skólann (pabbi er í Sviss á skíðum og aðeins að vinna víst líka). Svo fórum við mamma heim og lékum okkur saman svo það var bara fínt. Nema þegar ég ætlaði að fá mér eitthvað snarl og pela fyrir lúrinn, þá mátti ég allt í einu bara ekki fá neitt. Ótrúlega fúlt. Mér tókst nú samt sem betur fer að sofna og svaf bara nokkuð lengi. Þegar ég vaknaði fórum við mamma í smá bíltúr og svo til læknisins. Þar var fínt að vera og heilmikið fjör, þangað til allt í einu að ég sofnaði. Ég vissi nú svo sem ekkert af því, og heldur ekki þegar ég fékk krampa í öndunarfærin og hætti að anda í smástund, en ég var ekki ánægður með ástandið þegar ég vaknaði. Þá var búið að setja rör í eyrun og taka nefkirtilinn og það blæddi úr eyrunum og nefinu og munninum, mér var illt og ég var ósköp slappur og leið bara andstyggilega. Ég var samt duglegur að borða þegar ég kom heim, borðaði meðal annars fulla dollu af skyri, alveg sjálfur og alveg án þess að sulla neitt, ótrúlega flinkur. En ég var mjög feginn að fá bara að fara snemma í rúmið. Ég er nú hressari í dag, en samt með verki og ekki alveg kominn í lag, svo ég er bara í rólegheitum heima með mömmu.

En í fyrradag, þá var nú miklu meira fjör. Þá fór ég með mömmu og Rósu Elísabetu að heimsækja Heiðu vinkonu mömmu og stóru stelpuna hennar hana Sögu sem er flottasta stelpa og á flottasta dót sem Rósa veit um, og hann Dag sem er líka orðinn ótrúlega stór og kenndi mér að skylmast. Það var mjög skemmtilegt og ég held mér hafi tekist að rústa bara nokkuð duglega til hjá þeim ;-)

Og bráðum heyri ég líka

2008-02-02T08:29:00.001Z

Ég fór til eyrnalæknis í gær, mikið að gera í læknisheimsóknum hjá mér í þessari viku. Og ég er bara með sléttfullt eyru af vökva og stóra nefkirtla sem loka vökvann inni í eyrnagöngunum. Ég er örugglega búinn að vera svona meira og minna síðan í október, svo að ég hef lítið sem ekkert heyrt síðan í haust. Og út af þessu er ég örugglega líka óþolinmóður og pirraður, hárreyti og bít systur mína, væli, sef illa og er almennt frekar ómögulegur. Vonandi lagast þetta allt saman þegar ég verð búinn að fá rör í eyrun og laus við nefkirtlana, sem verður eftir rúma viku.

Ég sé!

2008-01-31T22:34:00.001Z

Já ég sé, og það meira að segja mjög vel. Leikskólakennurunum mínum fannst ég hlaupa svolítið mikið á hluti og héldu að ég sæi kannski ekki alveg nógu vel. Svo til öryggis fór mamma með mig til augnlæknis að láta athuga málið. Fyrst þurftum við að bíða lengi lengi. Mömmu finnst ekki gaman að bíða lengi lengi með mig, því mér finnst ekkert gaman að sitja og bíða. Ég er eins og Kalli á þakinu, ég vil hafa líf og fjör og læti. En svo fengum við loksins að fara inn til augnlæknisins og það var nú algjör snilld skal ég segja ykkur. Hún var með alls kyns spennandi myndir sem hún sýndi mér, sumar komu meira að segja upp úr spjaldinu. Ég var bara alveg dolfallinn. Svo fékk ég dropa í augun og svo biðum við aðeins lengur og svo lýsti augnlæknirinn í augun á mér og sagði að ég væri með mjög fína sjón. Svo það er nú ekki þess vegna sem ég hleyp á hluti heldur liggur mér bara stundum aðeins of mikið á :-P

Fellibylur

2008-01-12T21:11:00.000Z

Í dag er ég búinn að afreka þetta:

Brjóta glerlok
Brjóta glas
Dreifa kökuskrauti um allt gólf
Detta á hnakkann af eldhússtól
Detta með andlitið á hillu og sprengja efri vörina
Detta nokkrum sinnum á eldhúsgólfið við að hlaupa of hratt og ná ekki beygjunni

Hrakfallabálkur

2008-01-09T21:31:00.000Z

Nú er hausinn minn dálítið skrautlegur. Á hnakkanum er risakúla, sem reyndar sést nú ekki. Hún er eftir að ég klifraði upp á eldhússtól og datt beint aftur fyrir mig á flísarnar. Það var mjög hræðilegt og ég grét lengi. Ég er samt ekki hættur að príla upp á eldhússtólana, ó nei. Og ekki nóg með það heldur er ég með mar á öðru augnlokinu, eiginlega glóðarauga nema það er bara eins og lárétt strik yfir auganu. Hinum megin er ég síðan með litla kúlu á augabrúninni og verð sjálfsagt kominn með glóðarauga á morgun.

Veikindi og jól

2007-12-28T11:26:00.000Z

Mér gengur óttalega illa að batna almennilega, ég fékk meðal rétt fyrir jólin því þá var ég með eyrnabólgu og líklega kinnholubólgu, mér skánaði aðeins þá en svo rétt í lokin á lyfjaskammtinum fórum við út í skóg að sækja jólatré og þá varð mér svolítið kalt, og bara með það sama var ég kominn með hor og hósta. Eyrun mín eru ennþá ekki nógu góð, ég er með astmahljóð í mér og ég sef óttalega illa, vaki svona tvo tíma á nóttu og er yfirleitt frekar pirraður og erfiður. Þá finnst mér best að fikta í tölvunni, toga í hárið í Rósu Elísabetu eða sulla í hundadöllunum. En nú er ég kominn með öðru vísi meðal og vonandi batnar mér þá almennilega.

Ég er nú samt búinn að hafa það ágætt um jólin, ég fór á jólaball í gær sem var alveg brjálað fjör. Við Júlía frænka mín vorum orðin álíka þreytt og uppspennt og hlupum bara endalaust um allt á meðan Rósa lék við bestu vinkonu sína sem hittist svo skemmtilega á að var á sama jólaballi. Emilía litla frænka mín var hins vegar eins og ljós, og reyndar Sigurður Pétur stóri bróðir líka.

Ég er búinn að fá að smakka margt gott um jólin, til dæmis hamborgarhrygg, hrátt hangikjöt, önd, rauðkál, kókópöffs, laufabrauð og smákökur. Dæmalaust gómsætt allt saman. Ég fékk líka margar fallegar gjafir sem ég var mjög ánægður með, bílarnir slógu allir í gegn og ég er duglegur að leika mér með þá, og ég er rosalega fínn í skyrtum og prjónavestum sem ég fékk. Við opnuðum pakkana í miklum rólegheitum, bara nokkra á aðfangadagskvöld og svo fórum við Rósa snemma að sofa. Restina opnuðum við svo með Sigurði Pétri á jóladag. Þetta fyrirkomulag virkaði mjög vel, við Rósa vorum mjög ánægð með aðfangadagskvöld og mamma og pabbi líka. Við erum nefnilega soddan morgunhanar (við Rósa Elísabet sko, ekki pabbi og mamma) að það þýðir ekkert að láta okkur vaka fram á kvöld.

Gleðileg jól

2007-12-24T11:02:00.000Z

Ég er nú ekki með hressasta móti þessi jólin, með hor og hósta, tannverki og eyrnaverki. En ég er nú samt alltaf jafn sætur og alltaf jafn kraftmikill. Úr því mamma nennir ekki í ræktina þá læt ég hana bara eltast við mig í staðinn. Ég er í smábarnaleikskólanum Ránargrund, sem er alveg frábær staður. Ég er mjög duglegur að príla, hlaupa og hafa hátt.

Ég sendi ykkur bestu jólakveðjur og hlakka til að læra að segja nöfnin ykkar á nýja árinu.

Guðmundur Steinn

Arg og garg

2007-12-13T09:01:00.000Z

Ég er með eyrnabólgu. Sennilega búinn að vera með hana lengi, alveg frá því áður en ég fékk síðast meðal í nóvember, það virðist ekkert hafa læknað mig. Svo nú er ég kominn með annað meðal og vonandi batnar mér bráðum, ég er oftast hress og kátur en stundum líður mér bara alls ekki vel. Eins og til dæmis í nótt á meðan óveðrið var, þá öskraði ég eiginlega allan tímann, í tvo klukkutíma. Það var ekki gaman.

Annars er allt að verða jólalegt og fínt hjá okkur. Ég er búin að fá voða fínt í skóinn, smekk og þykka mjúka sokka með hundshausum á. Eins gott að jólasveinninn hafði skilning á því að ég er lasinn því ég er ekkert búinn að vera mjög góður...

Nei nú er ég lasinn

2007-11-20T21:42:00.001Z

Í morgun pantaði mamma tíma hjá lækni handa mér af því ég var búinn að vera svolítið að toga í eyrun og kominn með dálítið vondan hósta í gærkvöldi. Svo þegar hún kom að sækja mig til að fara með mig til læknis þá var ég allt í einu bara orðinn hundslappur og ómögulegur. Enda kom í ljós að ég er með sýkingu í eyrunum og lungunum og á bara alveg bágt. Svo má ég ekki einu sinni fá mjólk, eg er búinn að vera svo slæmur í maganum í langan tíma að nú ætla mamma og pabbi að prófa að taka af mér allar mjólkurvörur í smá tíma. En ég fékk hrísmjólk (ekki hrísgrjóna heldur hrísmjöls) í pelann minn í staðinn og var alveg sáttur við það. Við pabbi ætlum svo bara að vera heima og hafa það gott á morgun.

En um síðustu helgi var ég eldhress og fór til Svíþjóðar. Þið getið lesið um það hjá Rósu Elísabetu en það var í stuttu máli sagt frábær ferð. Mér fannst til dæmis rosalega gaman að fá að sulla í vatninu í Tom Tits Experiment og svo var líka mjög spennandi að skoða svolítið hana litlu frænku mína. Fullorðna fólkinu fannst ég ekki alveg nógu mjúkhentur við hana en hvað kann maður svosem á þetta þegar maður er eins árs, ég var bara að reyna að setja upp í hana snuddu og klappa henni aðeins og toga hana til mín.

Krútt

2007-10-18T13:34:00.000Z

Hress

2007-10-13T18:23:00.000Z

Í dag er ég hress og kátur. Það er vegna þess að ég fékk loksins að fara til læknis og fékk þar sýklalyf og púst, ég er nefnilega bæði með eyrnabólgu og astma. Mamma kjáni hélt að það væri ekkert að mér, nema ég var búinn að vera dálítið lengi með hósta og svo var ég farinn að láta óttalega illa á skiptiborðinu og mömmu fannst nú eitthvað kunnuglegt við það frá systur minni. Svo sjá þau það núna hvað ég var orðinn vansæll og fúll, mér líður strax miklu betur og er miklu kátari en ég hef verið undanfarið.

Fréttaskot

2007-09-23T16:34:00.000Z

Í fréttum er það helst að ég er búin að fara í næturpössun, loksins. Ég fékk að vera í Hjallabrekku hjá afa og ömmu alla síðustu helgi á meðan restin af fjölskyldunni fór til Akureyrar. Það var mjög gott að vera í Hjallabrekkunni, nema það var verri sagan að ég varð sárlasinn á laugardeginum. En þá var samt miklu betra að vera hjá ömmu og afa heldur en að eiga eftir að þvælast í bíl alla leið til baka frá Akureyri. Ég var síðan veikur alveg fram í miðja viku, með háan hita og verki og leið bara virkilega illa. Ég var líka mjög lélegur að borða og þegar ég kom aftur í leikskólann fannst kennurunum ég hafa horast í veikindunum. En ég verð örugglega fljótur að ná mér. Svo kom í ljós að það er einn jaxl búinn að brjótast í gegn, svo ekki hefur það verið til að láta mér líða betur. En nú er ég orðinn miklu hressari og kátari og frískari.

Ég er auðvitað alltaf að læra eitthvað nýtt, ég er orðinn mjög flinkur í hreyfingum með lögum eins og Uppi á grænum grænum, ég kann að segja datt, mat, voff og margt fleira sem enginn skilur, og ég kann að gera tákn með tali fyrir mat og búinn. Mér finnst skemmtilegast að láta halda á mér og setja mig á hvolf og hnoðast með mig.

Og svona er ég flottur leikskólastrákur

Namminamm

2007-09-03T21:06:00.000Z

Þið megið ekki segja mömmu að ég hafi sagt ykkur frá þessu, en ég fékk pylsu og kókómjólk í kvöldmatinn! Ég borðaði næstum því heila pylsu í brauði með tómatsósu og drakk svona hálfa kókómjólk, mér fannst hún alveg gett góð (eins og Rósa stóra systir segir). Í gær fékk ég líka annað sem var rosa gott, það voru bláber sem ég tíndi upp í mig sjálfur úti í móa. Það var fullt af stórum og góðum bláberjum og ég var ekki lengi að komast upp á lagið með að tína þau af lynginu.

Svo er annað sem ég er búinn að læra, það er að klifra upp í sófann. Ég verð svo montinn þegar það tekst að það er ótrúlegt, ég hlamma mér aftur í sófann og skríki af monti. Og ég kann meira að segja líka að fara niður úr sófanum. En ég kann ekki vel að passa mig þegar ég er uppi í sófa, einu sinni datt ég beint niður á gólf með hausinn á undan, og mamma og pabbi hafa ósjaldan gripið mig á síðustu stundu.

Ég er svo flottur

2007-09-01T21:08:00.000Z

Ég er svo flinkur að labba, það er eiginlega ótrúlegt hvað mér hefur farið hratt fram frá því að ég komst af stað á afmælisdaginn minn. Nú labba ég um allt, beygi og sný við eins og ekkert sé sjálfsagðara, og labba meira að segja í útiskónum í grasi og allt. Ég pompa auðvitað oft á bossann, en það gerir ekkert til.

Ég er aðalfjörkálfurinn á leikskólanum mínum, er alltaf á fullu að hamast og leika mér. Stundum verð ég pínu pirraður og væli í kennurunum, þá vil ég bara láta hnoðast með mig í smá stund. Svo þegar ég er búin að fá vænan skammt af knúsi og hnoði þá trítla ég aftur af stað og fer að leika mér.

Ég er aðeins farinn að segja orð, það fyrsta sem ég sagði var nú fyrir nokkuð löngu síðan, þá sagði ég "aff". Eða svona gelt, það er eiginlega ekki hægt að skrifa það, en það fyrsta sem ég lærði að segja var semsagt að gelta. Svo fór ég að segja ma-ma, það þýðir matur, ég var ca. 10 mánaða þegar ég lærði það. Núna segi ég líka datt og ég held að ég kunni að segja skeið (gei) og kannski stundum mamma. Ég er mjög duglegur að æfa mig í hljóðum og tali og stefni alveg í að verða jafn málgefinn og stóra systir mín.

Montnastur

2007-08-17T12:33:00.001Z

Ég er sætasti og montnasti afmælisstrákur dagsins, í dag er ég nefnilega eins árs og lang flottastur eins og alltaf. Ég er alveg að fara að ganga, er farinn að ná að taka nokkur skref og er mjög duglegur að æfa mig. Ég fór í skoðun áðan og er 81 sentimetri og rétt tæp 12 kíló. Ég fékk líka sprautu í fótinn, ég varð alveg steinhissa en orgaði ekki neitt. Svo fór ég bara aftur í leikskólann minn þar sem ég uni mér vel. Á eftir kemur pabbi heim frá útlöndum og ég fæ pakka. Svo ætlum við að hafa köku í eftirmat samkvæmt pöntun frá stóru systur minni, en svo verður smá veisla á sunnudaginn fyrir okkur pabba og önnur einhvern tímann á næstunni fyrir frændfólkið mitt sem er ekki í bænum núna um helgina. Reyndar verðum við sjálf ekki í bænum næstu tvær helgar, svo þetta verður eitthvað púsluspil, en við finnum eitthvað út úr því.

Leikskólastrákur

2007-08-13T11:58:00.000Z

Ég held nú það, þá er ég byrjaður í aðlögun á leikskólanum. Það gekk svona líka ljómandi vel hjá okkur í morgun, ég réð mér varla af kæti yfir dótinu og krökkunum og öllu saman. Ég hafði heldur ekkert miklar áhyggjur af því hvar mamma var, vonandi verður áfram svona gaman hjá mér þegar hún fer að skilja mig eftir.

Ég er náttúrulega búin að vera í sumarfríi, stóra systir segir nú betur frá því, en ég er búinn að fara í útilegu og til Þýskalands og í Víðihlíð. Mér fannst mjög gaman í tjaldinu að geta náð í alla hluti, það eru nefnilega engar háar hillur og skápar í tjaldi. Ég er búinn að vera að æfa mig að taka fyrstu skrefin, náði mest þremur skrefum í Víðihlíð svo þetta er alveg að koma hjá mér. Ég er líka búinn að synda dálítið í sumarfríinu og leika mér heilan helling úti. Það finnst mér alveg frábært, ég held ég verði mikið útidýr eins og stóru systkini mín.

10 mánaða

2007-07-10T13:16:00.000Z

Þá er ég búin í 10 mánaða skoðuninni, loksins og ekki seinna vænna því ég á nú ekki nema viku eftir í að verða 11 mánaða. Ég fékk þá umsögn að ég væri heldur á undan í hreyfiþroska, og helsta heilsufarsatriðið sem þyrfti að passa upp á með mig væri að hafa allt öruggt í kringum mig af því hvað ég er orkumikill og kaldur. Ég er ekki bróðir systur minnar fyrir ekki neitt!

Ég er ágætlega frískur, vonandi held ég því bara áfram þar sem við erum nú að fara að drífa okkur í sumarfrí. Ég fékk einhver útbrot í síðustu viku sem voru sennilega ofnæmisviðbrögð við sýklalyfinu sem ég fékk við eyrnabólgunni. Vonandi er það samt eitthvað annað í lyfinu heldur en pensillínið sem ég er með ofnæmi fyrir, en það kemur í ljós í haust.

Júlía frænka mín er búin að vera á Íslandi síðustu daga og við erum búin að leika okkur saman bæði heima hjá mér og hjá ömmu og afa í Hjallabrekku. Við leikum okkur þannig að hún tuskar mig til og ég harka af mér þangað til hún gengur of langt, þá orga ég. En svo er hún líka stundum góð við mig og leyfir mér að hafa smá dót.

Snarbatnað

2007-06-28T10:15:00.001Z

Alveg er þetta ótrúlegt, eins og ég var veikur í gær og búinn að vera það í þrjá daga, þá bara allt í einu batnaði mér klukkan sex í gær. Ég er nú heima í dag að jafna mig, en ég er alveg orðinn hitalaus. Ósköp erum við fegin!

Og þá er best að ég segi ykkur aðeins frá fyrstu útilegunni minni. Hún gekk nú ekki alveg eins og í sögu. Það gekk nú alveg ágætlega að sofna í tjaldinu og fór bara vel um mig. En ég var samt hálf óvær, rumskaði oft og var dálitla stund að róa mig. Ég veit ekki hvort það var af því að ég var að sofa í fyrsta skipti í tjaldi, eða hvort það var út af eyrunum, eða krökkunum sem höfðu leigt sumarbústaðinn við hliðina á tjaldstæðinu og voru þar með brjálað partí alla nóttina, í ca. 10 metra fjarlægð frá tjaldinu okkar. Kannski var það bara allt þetta í bland. Svo undir morgun þegar fór loksins að sljákka í partíinu þá kom þvílíkt rok að tjaldið hristist allt til og þá gat ég ekki sofið lengur, við mamma fórum því á fætur klukkan hálfsex og höfum nú verið hressari.

En svo þraukuðum við nú bara þangað til ég var tilbúinn að leggja mig aftur, þá fórum við inn í hús með svefnpokagistingu sem var þarna við tjaldstæðið (ekki það sama og krakkarnir voru í, þó við hefðum kannski bara átt að fara þangað og reka þau úr rúmunum) og sváfum þar í næstum þrjá tíma, mikið var það gott! Svo fórum við í bíltúr (sem ég var ekki hæstánægður með) og á kaffihúsið á Hellnum og í lautarferð við rætur Snæfellsjökuls.

Um kvöldið fengum við mamma og Rósa Elísabet svo að sofa inni í húsinu. Pabbi og Sigurður Pétur sváfu í tjaldinu með Gabríel og við hefðum alveg getað sofið þar líka, krakkarnir voru greinilega dálítið þreyttir og heyrðist ekkert í þeim þá nótt. En það var samt líka ósköp notalegt að sofa inni og við sváfum mjög vel.

Á sunnudaginn var aftur farið í bíltúr (hvað er eiginlega að þessu fólki) og svo keyrðum við heim og ég grenjaði næstum allan tímann í halarófunni inn í bæinn, þangað til Sigurði Pétri tókst að svæfa mig rétt áður en við komum inn í Mosfellsbæ. Vonandi verð ég samt kátari í bílnum næst þegar við förum eitthvað, þá verð ég líka vonandi alveg frískur.

Fárveikur

2007-06-27T15:27:00.000Z

Alveg er þetta ömurlegt, hásumar og ég er ennþá að veikjast. Nú er ég víst kominn með eyrnabólgu, fór til læknis á mánudagsmorguninn og fékk sýklalyf sem ég er mjög duglegur að taka. En ég hlýt að vera með eitthvað annað líka, því ég er búinn að vera með háan hita síðan, er ótrúlega slappur og rellinn og ómögulegur á allan hátt.

Það er annars búið að vera mikið um að vera hjá mér, um síðustu helgi fór ég í útilegu og helgina þar á undan til Akureyrar. Ég var nú ekki hrifinn af því að vera í bílnum, ég á ekki mjög auðvelt með að sofna þar og mér bara leiðist og verð frekar fúll. Í útilegunni föttuðum við þó að ég elska Mika (poppari sem var að gefa út disk sem Sigurður Pétur á), sérstaklega fjörugu lögin spiluð nógu hátt.

Á Akureyri vorum við náttúrulega að heimsækja ömmu og afa. Það var ósköp gaman og notalegt. Við kíktum í bústaðinn á Svalbarðseyri þar sem við hittum Bjarna frænda og fjölskyldu hans. Það var frábært veður og ég sat úti í grasinu og lék við Rósu Elísabetu og Brynju frænku mína. Ég held að minns hafi verið tuskudúkkan. Svo var sautjándi júní og við fórum í bæinn og svo í bíltúr að borða ís. Eftir hátíðahöldin keyrðum við heim, við Rósa byrjuðum á að sofna í klukkutíma og vöktum svo það sem eftir var af leiðinni heim. Ég grenjaði frekar mikið, enda var klukkan orðin ellefu þegar við komum heim og ég varð heldur en ekki feginn að leggjast í rúmið mitt og steinsofna á stundinni.

Jæja, nú nenni ég ekki að skrifa meira í bili, hangi í löppunum á mömmu og grenja. Við segjum frá útilegunni seinna.

Löngu batnað

2007-05-31T14:24:00.000Z

Jájá, ég er löngu orðinn hress og kátur og kominn heim. Ég náði mér sem betur fer að mestu á föstudaginn, þannig að ég gat spókað mig um Róm í kerrunni minni um helgina. Ég leit aðeins við í Vatíkaninu, en nennti nú ekki að heilsa upp á páfann, það voru svo ægilega margir gestir hjá honum. En ég sá Pantheon og Piazza Navona sem eru uppáhaldsstaðir mömmu og pabba, og ég sá líka spænsku tröppurnar og gosbrunna og kirkjur hér og þar, sat á kaffihúsum og drakk mjólk úr pela, sjarmeraði alla sem ég sá og fékk heilan haug af fingurkossum. Við flugum síðan heim á sunnudaginn, það var ömurlegt. Sérstaklega í fluginu frá Róm til Stanstead, mér hundleiddist, var dauðþreyttur og gat ekki sofnað, átti enga mjólk í pelanum mínum, það var hræðilega þröngt og bara tómt vesen. Flugið heim var skárra, og þegar það var ca. hálfnað náði ég loksins að sofna. Þá urðu mamma og pabbi glöð. Svo fór ég bara aftur í daggæsluna mína á þriðjudaginn og er búinn að vera alsæll þar síðan. Mamma hélt að ég þyrfti kannski eitthvað að aðlagast aftur, en það var nú aldeilis ekki. Mér finnst bara frábært að leika við krakkana og borða og sef eins og herforingi. Eru þeir ekki annars mjög duglegir að borða og sofa... :-)

Hélt mér væri að batna

2007-05-24T14:04:00.000Z

Það reyndist mesti misskilningur. Ég er búinn að vera sárlasinn í alla nótt og allan dag, með háan hita og væli og læt ganga með mig um gólf á milli þess sem ég dorma. Ætli ég sé ekki bara með ofnæmi fyrir útlöndum.

Ansans

2007-05-23T08:57:00.000Z

Alltaf sama sagan, maður má ekki reka nefið út fyrir landsteinana og þá er maður orðinn lasinn! Nú er ég örugglega kominn með gubbupestina hennar Rósu Elísabetar, er með hita og gubbu og vansæld og vesen. Það tekur bara vonandi fljótt af, og eins gott fyrir mömmu að við erum með stórt hótelherbergi. Annars er nú gaman að segja frá því að hún skaust í leigubíl áðan í apótek til að fá meðal handa mér, og fékk kvittun fyrir leigubílnum ef þetta skyldi nú verða eitthvað meira vesen og verða ástæða til að fara með kostnaðinn í tryggingarnar. Nema á kvittuninni er auglýsing fyrir skemmtistað og það lítur eiginlega út eins og kvittunin sé frá skemmtistaðnum. Það stendur sem sagt stórum stöfum, Dance Club, 1001 Nights, Lap Dance! Held við förum ekkert að fara með þessa kvittun til tryggingafélagsins...

Lentur

2007-05-22T10:33:00.000Z

Loksins komumst við til Rómar, þetta var ansi langt ferðalag en ég var bara mjög duglegur og góður allan tímann, þó það væri alltaf verið að vekja mig og drusla mér til og frá. Svo eru víst rómverskir flugvallarstarfsmenn í verkfalli í dag, svo við rétt sluppum við það. Ég er auðvitað aðalsjarmörinn á hótelinu, enda eru allir hinir gestirnir bara einhverjir kallar á ráðstefnu, ég er sko miklu sætari en þeir! :-)

Mamma klaufi tók ekki rétta Nokia hleðslutækið með sér, svo síminn hennar er rafmagnslaus. En við erum með net-tengingu svo það er hægt að senda okkur póst ef eitthvað er, og það er líka hægt að hringja í okkur í síma 510-3122 ef við erum við tölvuna.

Ciao

2007-05-21T06:29:00.000Z

Þá er ég kominn út á flugvöll og er á leiðinni til Rómar. Ég var ótrúlega duglegur í löngu löngu innritunarröðinni og sofnaði bara á endanum í kerrunni minni. Við mamma ætlum að hafa það gott í Róm, fara í sund á hótelinu og svona, á meðan pabbi verður á ráðstefnu. Vonandi getur hann líka fengið smá frí og gert eitthvað skemmtilegt með okkur. Og þá er kallað út í vél, best að bruna!

Boltastrákur

2007-05-15T15:12:00.000Z

Ég er farinn að vera allan daginn í daggæslunni og líkar það bara mjög vel. Aðlögunin gekk að mestu vel, ég var dálítið ómögulegur einn daginn þegar ég vildi hvorki sofa né borða, en annars hef ég bara verið kátur og duglegur. Skemmtilegast þykir mér að leika með bolta, ef það er settur bolti fyrir framan mig fer ég alveg á fullt. Svo er ég farinn að bisa við að standa upp í rúminu mínu þegar ég á að fara að sofa, ég ætla sko ekki að verða eftirbátur hennar systur minnar í fjöri og dugnaði!

Stóri dagurinn

2007-05-07T09:36:00.000Z

Þá er komið að því, ég byrja í aðlögun hjá dagmömmunni í dag. Ég undirbjó mig fyrir daginn með því að öskra í alla nótt. Við vitum ekki alveg af hverju, en kannski var ég bara svona ægilega svangur. Ég er alla vega búinn að borða eins og hestur síðustu daga, ég er örugglega að fara að stækka um nokkra sentimetra. Ég var alveg hættur að drekka á nóttunni en mamma gafst upp í nótt og gaf mér pela. Þá hætti ég aðeins að öskra í smástund og svaf eitthvað, en svo byrjaði ég aftur að öskra eldsnemma í morgun. Þá fékk ég að lúra hjá pabba og náði aðeins að sofna þar, og svo fékk ég loksins að súpa hjá mömmu þegar ég vaknaði aftur. Vonandi tekst mér nú samt aftur að sofa alla nóttina þegar ég er búinn að jafna mig á þessum vaxtarkipp.

Nýjustu tölur

2007-04-27T13:46:00.000Z

Þá er búið að vega mig og meta í tilefni af 8 mánaða afmælinu og ég er 10,1 kíló, 77 sentimetrar, flottur og fínn og langmyndarlegasta smábarnið í bænum. Eða það segir mamma alla vega :-) Og ég er búinn að fá pláss hjá dagmömmu, það kom í ljós að dagforeldrarnir sem Rósa Elísabet var hjá eru með svo mikið af góðu fólki með sér að þau geta alveg tekið við mér, þó þau séu nú eiginlega í fæðingarorlofi. Svo ég fæ að vera hjá þeim í sumar og svo fer ég í smábarnaleikskólann eftir sumarfrí.

Átta mánaða

2007-04-23T10:34:00.000Z

Og sex dögum betur, ótrúlegt hvað þetta líður hratt! Ég hélt upp á sumardaginn fyrsta með fjórðu tönninni og sú þriðja kom á skírdag. Þetta eru hliðarframtennurnar tvær uppi, en ennþá vantar miðjuframtennurnar uppi og hliðarframtennurnar niðri, sem venjulega koma á undan. Framtennurnar uppi virðast reyndar vera að koma líka, svo þetta er allt að ryðjast út. Ég hef nú bara verið nokkuð rólegur yfir þessu, en mig klæjar samt talsvert og það er voða gott að bíta í puttana á mömmu.

Ég er að reyna að læra að sofa á nóttunni, það fór allt í vitleysu með nætursvefninn þegar ég var lasinn um daginn. Það gengur ekkert stórkostlega vel, mér finnst mamma frekar ömurleg að gefa mér ekki bara að drekka þegar ég vakna á nóttunni. Ég vil nefnilega ekki sjá snuddur, og þá er svo gott að kúra og súpa. En þetta kemur smátt og smátt.

Ég er orðinn mjög flinkur að sitja sjálfur. Nema reyndar þegar Gabríel kemur og labbar á mig eða slær í mig skottinu, þá næ ég nú ekki að halda jafnvæginu. Ég get líka togað mig upp á hnén ef ég næ góðu taki á einhverju í mátulegri hæð. Mikið verð ég kátur þegar ég fer að geta staðið upp og labbað meðfram! Mér finnst mjög gaman ef einhver heldur við mig og leyfir mér að standa t.d. upp við stofuborðið eða gluggakistuna í útskotinu. Mamma og pabbi eru svo að reyna að kenna mér að sýna hvað ég er stór en ég er ekki alveg að ná því. Hins vegar finnst mér voða gaman að gera indjánahljóð, þ.e. þegar einhver setur hendina svona yfir munninn á mér, og er farinn að geta gert aðeins þannig sjálfur, með báðum hnefum krepptum saman :-)

Spurt er...

2007-04-02T10:19:00.000Z

hvort ég kunni að sitja. Ég get alveg setið í smá stund, en svo gleymi ég mér og halla mér of langt til hliðar, eða fram og dett þá beint á trýnið :-Þ Svo það er ekki hægt að skilja mig eftir sitjandi enn sem komið er. Þess vegna finnst mömmu gott að hafa mig ennþá í smábarnabílstólnum og geta lagt mig frá sér. Sem betur fer er hann stærri en venjulegir stólar sem eru bara upp í 9 kíló, ég er náttúrulega vaxinn upp úr þannig stól fyrir löngu.

Ég er annars búinn að vera mjög duglegur að æfa mig í magaskriðinu, mér tókst til dæmis að festa hausinn undir sófa. Og mig langar óskaplega mikið að skríða niður tröppurnar, mamma er búin að prófa að leyfa mér að fara alveg að þeim og mér dettur sko ekki í hug að stoppa, reyni bara að komast áfram niður. Vonandi verð ég samt ekki sami brjálæðingurinn og stóra systir mín sem keyrði einu sinni niður tröppurnar á sparkbíl.

Á skallanum

2007-03-28T13:40:00.000Z

Í fyrradag var ég svona:
En nú er ég svona:

Ég var nú vægast sagt ekki ánægður með þessar aðgerðir, var dauðhræddur við þetta skrítna titrandi tæki á hausnum á mér og öskraði alveg ægilega. Annars er ég eldhress og kátur, búinn að fá margt nýtt og spennandi að borða eins og hakk og spaghettí, brauð með bökuðum baunum, og kleinu sem mér fannst nú jafnvel betri en seríos og er þá mikið sagt! Ég er orðinn mjög duglegur að toga mig áfram á maganum og er aðeins að myndast við að lyfta mér upp á hnén. Uppáhaldsdótið mitt eru snúrur og hundaleikföng, og ef ég sé eitthvað þannig í fjarlægð þá get ég komist ótrúlegar vegalengdir til að ná í það.

Frændsystkinin sætu

2007-03-18T23:17:00.000Z

Kominn heim

2007-03-15T11:51:00.000Z

Já gott fólk, ég er kominn heim. Það var reyndar í fyrradag en við mamma erum búin að vera hálfslöpp síðan við komum heim, og líka haft endalaust mikið að gera. Ég var samt orðinn ágætlega frískur þegar við fórum, ég var semsagt svona ægilega lasinn á sunnudagskvöld og mánudagsmorgunn, eftir hádegið á mánudaginn var ég með rúmlega 38 stiga hita en miklu minna lasinn, svo fór ég til læknis sem sagði að ég væri bara með kvefpest og mætti fara í flugvél, og um kvöldið var ég orðinn hitalaus og miklu hressari. Við mamma fórum svo heim daginn eftir og það gekk mjög vel, ég var alveg eins og ljós í flugvélinni, borðaði smá banana, drakk, lék mér með dótið mitt, og svaf svo í stólnum mínum. En svo gubbaði ég um kvöldið og aftur morguninn eftir og ég er búinn að vera ósköp aumur eitthvað og ómögulegur.

Annars gekk nú á ýmsu í þessari læknisheimsókn minni. Sunna var búin að komast að því fyrir okkur að við ættum að fara í eitthvað sem heitir Närakuten (einhvers konar hverfis-læknavakt) og ef við færum þangað eftir fimm þá gæti maður komist að hjá lækni án þess að panta tíma. Svo við drífum okkur þangað þegar ég vakna úr lúr um sexleytið, Maggi skutlaði okkur á bílnum og við ætluðum bara rétt að hitta lækni og koma svo við í búð í bakaleiðinni.

Þá er þar í afgreiðslunni hjúkrunarkona sem vill fá að vita hvað sé að. Mamma segir henni frá mínum veikindum og að hún vilji láta líta á mig, vita hvort það sé í lagi að ég fari í flugvél, og svo þurfum við að fá vottorð um að ég sé lasinn út af tryggingunum. Hjúkrunarkonan fer eitthvað á bak við og talar við lækni, kemur svo aftur fram og segir okkur hvernig þetta sé allt saman ómögulegt og eiginlega bara rekur okkur í burtu. Þá átti sko alltaf að panta tíma, það var ekkert hægt að koma bara og hitta lækni, og svo leit ég nú ekkert út fyrir að vera lasinn og læknirinn gat ekkert gefið vottorð um að ég hefði verið veikur nóttina áður og þar að auki átti alls ekki að fara með barn til læknis ef það væri með uppköst og niðurgang, það væru sko reglur í Svíþjóð og ENGINN læknir í Svíþjóð vildi skoða barn sem væri þannig ástatt um. Takk fyrir það!

Svo mamma og Maggi hrökkluðust hálf miður sín út og vissu eiginlega ekkert hvað þau ættu að gera. Ákváðu samt að fara þá bara með mig á Karolinska sjúkrahúsið, þó að þar væri örugglega fullt af fólki og löng bið. Þar fórum við á neyðarmóttöku á barnasjúkrahúsinu, sem mamma vissi ósköp vel að væri alls ekki réttur staður til að fara með mig að öllu jöfnu, þar sem ég var nú ekkert bráðveikur þannig. Svo hún var alveg með hnút í maganum þegar röðin kom að okkur, bjóst við að fá skammir fyrir að koma þarna og þorði varla að segja frá því að ég væri með niðurgang og alls ekki biðja um vottorð. En þá var nú aldeilis annað uppi á teningnum, ég fékk til að byrja með bráðabirgðakennitölu á spjaldi sem ég átti að nota sem skilríki ef ég þyrfti aftur til læknis. Svo spurði konan í móttökunni hvað væri að hrjá mig og mamma sagði undan og ofan af því og á endanum allt saman og ég mátti samt alveg koma til læknis. Og þegar konan vissi að við hefðum misst af flugi út af veikindunum spurði hún hvort við þyrftum ekki vottorð. Og hún sagði að ég væri sætur og líka að ég væri laslegur. Alveg yndisleg og góð kona og við vonum að allt gott hendi hana.

Svo eftir dágóða bið kom læknirinn og skoðaði mig, tók blóðprufu og ég var látinn anda að mér pústi tvisvar sinnum og svo hlustaður aftur. Og það kom semsagt bara allt eðlilega út úr þessu, ég var ekki með neina sýkingu og ekkert hættulega veikur. Svo þá gátum við loksins farið heim, fjórum tímum eftir að við lögðum af stað og náttúrulega búið að loka búðinni og mamma og Maggi ekkert búin að borða nema smá snakk og rúnstykki sem Maggi náði úr sjálfsala á sjúkrahúsinu. Og líka búið að loka pizzu-staðnum sem var nýbúinn að setja auglýsingu í póstinn hjá Sunnu og Magga. Svo það var bara splæst á hvorki meira né minna en MacDonalds ;-)

Fastur úti í heimi

2007-03-12T11:57:00.000Z

Einu sinni var systir mín föst úti í bæ, en nú er ég hvorki meira né minna en fastur úti í Svíþjóð. Ég var með 40 stiga hita í nótt og ægilega lasinn. Við reynum að koma heim eins fljótt og við getum, vonandi verður það á morgun því svo er pabbi minn að fara til útlanda hinn daginn. Það væri nú agalegt ef aumingja stóra systir yrði bara ein eftir á Íslandi!

Gubbmundur

2007-03-11T20:34:00.000Z

Ég er hræðilega lasinn í útlöndum, með gubbu og hita og algjör lufsa. Meiri óheppnin í mér :-( Við erum að fara heim á morgun, vonandi er þetta bara stutt magapest og ég verð orðinn hress í fyrramálið svo ég komist nú heim.

Skilaboð frá mömmu, síminn hennar er rafmagnslaus svo það er ekkert hægt að hringja í hana eða senda sms fyrr en við komum heim.

Ferðalangur

2007-03-09T09:19:00.000Z

Í gær fór ég í flugvél með mömmu. Það gekk bara ljómandi vel og ég var mjög duglegur. Við byrjuðum á því að hitta ömmu Giselu á flugvellinum. Við urðum aldeilis hissa og glöð, en verst að við skyldum ekki fatta það fyrirfram að hún væri að fara á sama tíma og við, þá hefðum hún getað komið með okkur í bílnum. En það var alla vega mjög gaman að hitta hana.

Við vorum svo heppin að það var nóg pláss í flugvélinni, svo ég gat fengið að vera í bílstólnum mínum og við fengum að hafa kerruna með okkur inn í flugvélina. Þá þurfti mamma ekkert að burðast með mig, gat bara sett bílstólinn í kerruna og keyrt mig um allt á flugvöllunum. Það var nú gott, því ég er soddan hlunkur :-)

Og nú erum við komin til hennar Júlíu frænku minnar og pabba hennar og mömmu. Það er nú aldeilis gaman og notalegt. Júlía er svo dugleg og hún á fullt af spennandi dóti. Svo ætlum við mamma að fara og kaupa fullt af fötum handa mér og Rósu Elísabetu stóru systur. Við erum nefnilega bæði vaxin upp úr öllum fötunum okkar. Rósa var líka alveg sátt við að mamma færi til útlanda þegar hún vissi að það ætti að kaupa á hana ný föt.

Kærastan í heimsókn

2007-03-06T15:00:00.000Z

Gyða vinkona mín kom í heimsókn, erum við ekki sæt saman? :-)

Á fleygiferð

2007-03-06T11:13:00.000Z

Allt í einu er ég orðinn ótrúlega hreyfanlegur, ég velti mér í allar áttir og ormast um allt gólf á maganum. Það þarf að passa vel allar snúrur fyrir mér, og það styttist í að þurfi að setja hlið fyrir tröppurnar. Mamma og pabbi héldu að ég myndi vera seinn að komast af stað af því hvað ég er stór, en þau vita nú bara ekkert í sinn haus. Þau héldu líka fyrst að ég ætlaði verða svo ótrúlega rólegur, ónei ekki aldeilis, það lítur út fyrir að ég verði bara nákvæmlega sami gormurinn og hún stóra systir. Kannski á ég samt eftir að tala aðeins minna en hún.

Ég er alltaf að smakka eitthvað nýtt, nú er ég farinn að fá venjulegan hafragraut og brauð með smjöri og kæfu. Pabbi leyfir mér líka oft að sitja í matarstólnum með seríos og stappaðan banana á borðinu mínu. Svo tíni ég þetta upp í mig sjálfur og gengur ótrúlega vel. Seríosið er auðvitað dálítið erfitt, en þá hjálpar að vera útklístraður í banana, þá límist seríosið svo vel við mann :-)

Namminamm

2007-02-27T19:09:00.000Z

Nú eru sko góðir tímar framundan, ég var í ungbarnaskoðun í morgun og fékk grænt ljós á að fara að smakka alls kyns mat. Svo mamma prófaði að gefa mér seríos og ég er að segja ykkur að það er ÆÐI! Ég held ég gæti borðað það endalaust. Og svo fæ ég bráðum að smakka brauð og kæfu og alls kyns spennandi. Jibbí, nú verður gaman hjá mér :-D

Vegabréf

2007-02-22T11:46:00.000Z

Bráðum fer ég til útlanda svo ég þarf að fá vegabréf. Mamma og pabbi voru búin að lesa á netinu að það mætti koma með myndir af litlum börnum á minnislykli, þar sem það getur verið erfitt að ná myndum af þeim á staðnum. Þegar þau mættu með minnislykilinn kannaðist nú konan ekkert við þetta, en var samt alveg til í að prófa að nota myndina. En svo kom í ljós að umsóknarforritið samþykkti ekki myndina.

Þá þurfti að reyna að ná mynd af mér, með opin augun og að horfa i rétta átt. Það var nú ekki til að hjálpa að það tók svo langan tíma að smella af, þannig að þó ég væri að horfa í myndavélina þegar var ýtt á takkann þá var ég löngu búin að snúa höfðinu þegar vélin loksins smellti af. En loksins tókst nú að ná þokkalegri mynd og þetta virtist ætla að ganga. Nema þá fraus tölvan. Þá þurfti að byrja upp á nýtt. Þá þurftu mamma og pabbi að fylla út nýtt umsóknarblað. Það fannst þeim fyndið.

Loksins eftir langa mæðu fór tölvan aftur í gang og eftir nokkrar tilraunir tókst að ná mynd af mér, þó ég væri orðinn úrillur og alveg að sofna. Svo ég fæ vegabréf, og get farið að heimsækja hana Júlíu stóru frænku mína í Stokkhólmi.

Ein...

2007-02-17T23:39:00.000Z

Fyrsta tönnin mín gægðist upp úr gómnum í dag, einmitt þegar ég er nákvæmlega 6 mánaða gamall. Og það er ekki langt í næstu, hún fer örugglega í gegn á næstu dögum. Bráðum verð ég alveg eins og sólin í Stubbunum :-)

Það tókst!

2007-02-07T10:36:00.000Z

Ég velti mér áðan af maganum á bakið. Nú fer maður að komast af stað! Ég reyndi líka að skríða í gær, var að reyna að teygja mig í dót fyrir framan mig og togaði undir mig hnén, en það var nú ekki alveg að virka hjá mér.

Loksins frískur

2007-02-01T12:38:00.000Z

Loksins tókst mér að losna við þennan óhræsis hósta, hann var sko hundleiðinlegur og lengi að fara. Ég er búinn að missa af þremur tímum í sundinu, en nú ætla ég loksins að drífa mig um helgina. Það verður örugglega gaman, en við þurfum sjálfsagt að byrja dálítið frá byrjun aftur.

Ég er alltaf jafn duglegur að borða, nú fæ ég graut og mauk tvisvar á dag. Ég er búinn að fá gulrætur og brokkolí, svo er ég að fara að smakka blómkál og sæta kartöflu. Mér finnast gulrætur mjög góðar og ég hlakka til að fá að smakka banana því mér finnst grautur með bananabragði langbestur. Annars tek ég við öllu og finnst voða gott að borða. Enda er ég stór og státinn, 9,1 kíló og 73,5 sentimetrar.

Veiki snúður

2007-01-18T23:09:00.000Z

Ég er lasinn og ósköp lufsulegur, fullur af slími svo hryglir í mér og búinn að missa röddina svo ég get ekki almennilega orgað yfir því hvað mér líður illa. Ég fór til læknis í dag og er víst með barkabólgu sem er ekkert hættuleg, en dálítið hræðileg því ég vakna upp á nóttunni og get í smástund ekki andað. En þetta lagast víst bara af sjálfu sér. Stóra systir kom með mér til læknis og læknirinn kíkti líka aðeins á hana, hún er búin að vera eitthvað slöpp undanfarna viku. Og þá kom í ljós að hún er komin með sýkingu í lungun svo hún þurfti að fá meðal.

Áður en ég veiktist náði ég sem betur fer að hitta tilvonandi vin minn og leikfélaga, hann Þór Sebastian ásamt stóru systur hans og mömmu. Þau eru nefnilega í jólaheimsókn hérna á Íslandi og eru svo að fara aftur til Englands þar sem þau eiga heima. Hann er fæddur daginn eftir að ég fæddist og er ótrúlega stór og flottur strákur eins og ég :-) Ég hlakka mikið til þegar hann flytur til Íslands, vonandi verður ekki langt í það.

Fjölskyldan mín

2007-01-09T13:14:00.000Z

Ég er svo heppinn að það voru margir sem biðu eftir mér þegar ég mætti á staðinn. Það er auðvitað hún mamma sem geymdi mig í bumbunni og gefur mér mjólk og líka graut (sem mér finnst eiginlega miklu betra). Hún leyfir mér líka að sofa í sínu bóli ef ég vek hana nógu oft á nóttunni. Það þýðir hins vegar ekkert að reyna að vekja pabba, en þegar hann er vaknaður þá er hann mjög skemmtilegur og gott að vera hjá honum. Mér finnst voða gott að sofna í fanginu hans á kvöldin.

Sigurður Pétur stóri bróðir er svo stór og rólegur, hann er mjög flinkur að passa mig og hugga mig ef ég er að skæla. Rósa Elísabet stóra systir er ekki eins stór, en hún er mikill fjörkálfur og það heyrist mikið í henni. Mér finnst mjög gaman þegar hún nennir að leika við mig, en oftast er hún nú bara að sinna sínu.

Svo er það hann Gabríel. Hann er alltaf hérna heima með okkur mömmu. Hann er öðruvísi en hinir, hann er svo mjúkur og það eru öðruvísi hljóð í honum. Svo er hann með stóra blauta tungu sem mér finnst bara þægilegt að fá framan í mig, en mamma er ekki eins hrifin af því. Hann vill alltaf vera með þegar við mamma erum að leika. Hann á líka fullt af flottu dóti sem ég er alltaf að reyna að ná í og stinga upp í mig. Gabríel leyfir mér það alveg, en mamma vill ekki leyfa mér að naga dótið hans. Hún er svolítið afskiptasöm, hún mamma mín.

Gleðilegt ár

2007-01-04T12:11:00.000Z

Þetta verður örugglega gott ár og margt sem ég hef hugsað mér að gera á árinu 2007. Til dæmis læra að velta mér, skríða og ganga, segja mamma og datt, byrja á (smábarna)leikskóla og borða alls kyns mat! Ég er mjög duglegur að borða grautinn minn og hlakka mikið til að geta farið að smakka eitthvað annað. Ég er samt ekki alveg farin að sofa nógu mikið finnst mömmu, en það hlýtur að koma.

Halló

2006-12-29T12:33:00.000Z

Sælt veri fólkið. Þá er maður mættur á svæðið, enda orðinn stór og státinn, rúmlega fjögurra mánaða og farinn að borða mat eins og almennilegt fólk. Ójá, ég fékk sko graut í gær, loksins fær maður að borða á þessu heimili! Ég var svo glaður að fá svona gott að borða að ég hámaði í mig heilan helling, mamma ætlaði bara að gefa mér kannski 1-2 teskeiðar að smakka en það endaði með því að ég borðaði svona hálfan desilítra. Og ég var heldur ekkert að maka þessu út um allt andlit eða eitthvað þannig smábarnalegt, ónei, það fór sko allt upp í munn og oní maga eins og allur matur á að fara.

Nú, hvað hef ég svo gert fleira merkilegt í lífinu... Ég er ekkert á leiðinni að velta mér, en mér finnst endalaust skemmtilegt að henda mér fram og aftur í fanginu á einhverjum. Ég er byrjaður á sundnámskeiði og er mjög duglegur þar, en mamma og pabbi þurfa pínu að passa sig að ætla mér ekki um of, þó ég sé stærri en hin börnin þá er ég samt yngri og get stundum ekki alveg eins mikið og mamma og pabbi halda :-P Og ég hlýt að vera alveg að fá tennur, alla vega slefa ég ótrúlega mikið svo það þarf alltaf að vera að setja á mig nýjan smekk, og mig klæjar voða mikið í gómana. Svo vonandi verður ekki langt að bíða eftir tönnunum.

Vonandi fáið þið svo fljótlega að sjá mynd af mér í jólafötunum mínum, ég er sko ótrúlega flottur í þeim, með bindi og allt!