Upphrópanir

Ég steingleymdi upphrópununum mínum, sem eru nú hvað mest notaðar þessa dagana:

• Vá
• Æ-æ - þýðir að ég var að sulla eða dreifa einhverju á gólfið
• Ó-ó - þýðir að ég er að toga í hárið á Rósu eða klípa hana eða lemja hana í hausinn (ekki var, heldur er)

Orðaforði

Nú er ég 18 mánaða og 3 dögum betur. Það sem ég kann að segja er þetta:

• Bibi - með TMT handarhreyfingu, búinn
• Mah - með handarhreyfingu, mat
• Búba - súpa
• Blli - peli
• Mamma
• Babbi
• Babí - Gabríel
• Doddu - komdu
• Dih - sittu
• Leh - Bless
• Æjó - Halló

Fleiru man ég ekki eftir. En nú er ég kominn með rörin og ég ætla að reyna að vera duglegur að æfa mig á meðan mamma er í útlöndum og koma henni á óvart þegar hún kemur heim. Jájá, hún yfirgaf okkur í marga daga, fór alla leiðina til San Francisco og verður í burtu í næstum því viku. En við förum nú létt með að bjarga okkur á meðan, þó hún haldi að allt fari í uppnám ef hún er ekki til að stjórna og stýra öllu þá höfum systkinin við það bara mjög gott með honum pabba okkar :-)

Strembinn dagur

Það var dálítið erfiður dagur hjá mér í gær. Hann byrjaði nú ágætlega, ég borðaði morgunmat og fór svo með mömmu að keyra systur mína í skólann (pabbi er í Sviss á skíðum og aðeins að vinna víst líka). Svo fórum við mamma heim og lékum okkur saman svo það var bara fínt. Nema þegar ég ætlaði að fá mér eitthvað snarl og pela fyrir lúrinn, þá mátti ég allt í einu bara ekki fá neitt. Ótrúlega fúlt. Mér tókst nú samt sem betur fer að sofna og svaf bara nokkuð lengi. Þegar ég vaknaði fórum við mamma í smá bíltúr og svo til læknisins. Þar var fínt að vera og heilmikið fjör, þangað til allt í einu að ég sofnaði. Ég vissi nú svo sem ekkert af því, og heldur ekki þegar ég fékk krampa í öndunarfærin og hætti að anda í smástund, en ég var ekki ánægður með ástandið þegar ég vaknaði. Þá var búið að setja rör í eyrun og taka nefkirtilinn og það blæddi úr eyrunum og nefinu og munninum, mér var illt og ég var ósköp slappur og leið bara andstyggilega. Ég var samt duglegur að borða þegar ég kom heim, borðaði meðal annars fulla dollu af skyri, alveg sjálfur og alveg án þess að sulla neitt, ótrúlega flinkur. En ég var mjög feginn að fá bara að fara snemma í rúmið. Ég er nú hressari í dag, en samt með verki og ekki alveg kominn í lag, svo ég er bara í rólegheitum heima með mömmu.

En í fyrradag, þá var nú miklu meira fjör. Þá fór ég með mömmu og Rósu Elísabetu að heimsækja Heiðu vinkonu mömmu og stóru stelpuna hennar hana Sögu sem er flottasta stelpa og á flottasta dót sem Rósa veit um, og hann Dag sem er líka orðinn ótrúlega stór og kenndi mér að skylmast. Það var mjög skemmtilegt og ég held mér hafi tekist að rústa bara nokkuð duglega til hjá þeim ;-)

Og bráðum heyri ég líka

Ég fór til eyrnalæknis í gær, mikið að gera í læknisheimsóknum hjá mér í þessari viku. Og ég er bara með sléttfullt eyru af vökva og stóra nefkirtla sem loka vökvann inni í eyrnagöngunum. Ég er örugglega búinn að vera svona meira og minna síðan í október, svo að ég hef lítið sem ekkert heyrt síðan í haust. Og út af þessu er ég örugglega líka óþolinmóður og pirraður, hárreyti og bít systur mína, væli, sef illa og er almennt frekar ómögulegur. Vonandi lagast þetta allt saman þegar ég verð búinn að fá rör í eyrun og laus við nefkirtlana, sem verður eftir rúma viku.

Ég sé!

Já ég sé, og það meira að segja mjög vel. Leikskólakennurunum mínum fannst ég hlaupa svolítið mikið á hluti og héldu að ég sæi kannski ekki alveg nógu vel. Svo til öryggis fór mamma með mig til augnlæknis að láta athuga málið. Fyrst þurftum við að bíða lengi lengi. Mömmu finnst ekki gaman að bíða lengi lengi með mig, því mér finnst ekkert gaman að sitja og bíða. Ég er eins og Kalli á þakinu, ég vil hafa líf og fjör og læti. En svo fengum við loksins að fara inn til augnlæknisins og það var nú algjör snilld skal ég segja ykkur. Hún var með alls kyns spennandi myndir sem hún sýndi mér, sumar komu meira að segja upp úr spjaldinu. Ég var bara alveg dolfallinn. Svo fékk ég dropa í augun og svo biðum við aðeins lengur og svo lýsti augnlæknirinn í augun á mér og sagði að ég væri með mjög fína sjón. Svo það er nú ekki þess vegna sem ég hleyp á hluti heldur liggur mér bara stundum aðeins of mikið á :-P

Fellibylur

Í dag er ég búinn að afreka þetta:

• Brjóta glerlok
• Brjóta glas
• Dreifa kökuskrauti um allt gólf
• Detta á hnakkann af eldhússtól
• Detta með andlitið á hillu og sprengja efri vörina
• Detta nokkrum sinnum á eldhúsgólfið við að hlaupa of hratt og ná ekki beygjunni

Hrakfallabálkur

Nú er hausinn minn dálítið skrautlegur. Á hnakkanum er risakúla, sem reyndar sést nú ekki. Hún er eftir að ég klifraði upp á eldhússtól og datt beint aftur fyrir mig á flísarnar. Það var mjög hræðilegt og ég grét lengi. Ég er samt ekki hættur að príla upp á eldhússtólana, ó nei. Og ekki nóg með það heldur er ég með mar á öðru augnlokinu, eiginlega glóðarauga nema það er bara eins og lárétt strik yfir auganu. Hinum megin er ég síðan með litla kúlu á augabrúninni og verð sjálfsagt kominn með glóðarauga á morgun.