Sunday, September 23, 2007

Fréttaskot

Í fréttum er það helst að ég er búin að fara í næturpössun, loksins. Ég fékk að vera í Hjallabrekku hjá afa og ömmu alla síðustu helgi á meðan restin af fjölskyldunni fór til Akureyrar. Það var mjög gott að vera í Hjallabrekkunni, nema það var verri sagan að ég varð sárlasinn á laugardeginum. En þá var samt miklu betra að vera hjá ömmu og afa heldur en að eiga eftir að þvælast í bíl alla leið til baka frá Akureyri. Ég var síðan veikur alveg fram í miðja viku, með háan hita og verki og leið bara virkilega illa. Ég var líka mjög lélegur að borða og þegar ég kom aftur í leikskólann fannst kennurunum ég hafa horast í veikindunum. En ég verð örugglega fljótur að ná mér. Svo kom í ljós að það er einn jaxl búinn að brjótast í gegn, svo ekki hefur það verið til að láta mér líða betur. En nú er ég orðinn miklu hressari og kátari og frískari.

Ég er auðvitað alltaf að læra eitthvað nýtt, ég er orðinn mjög flinkur í hreyfingum með lögum eins og Uppi á grænum grænum, ég kann að segja datt, mat, voff og margt fleira sem enginn skilur, og ég kann að gera tákn með tali fyrir mat og búinn. Mér finnst skemmtilegast að láta halda á mér og setja mig á hvolf og hnoðast með mig.

Og svona er ég flottur leikskólastrákur

Monday, September 3, 2007

Namminamm

Þið megið ekki segja mömmu að ég hafi sagt ykkur frá þessu, en ég fékk pylsu og kókómjólk í kvöldmatinn! Ég borðaði næstum því heila pylsu í brauði með tómatsósu og drakk svona hálfa kókómjólk, mér fannst hún alveg gett góð (eins og Rósa stóra systir segir). Í gær fékk ég líka annað sem var rosa gott, það voru bláber sem ég tíndi upp í mig sjálfur úti í móa. Það var fullt af stórum og góðum bláberjum og ég var ekki lengi að komast upp á lagið með að tína þau af lynginu.

Svo er annað sem ég er búinn að læra, það er að klifra upp í sófann. Ég verð svo montinn þegar það tekst að það er ótrúlegt, ég hlamma mér aftur í sófann og skríki af monti. Og ég kann meira að segja líka að fara niður úr sófanum. En ég kann ekki vel að passa mig þegar ég er uppi í sófa, einu sinni datt ég beint niður á gólf með hausinn á undan, og mamma og pabbi hafa ósjaldan gripið mig á síðustu stundu.

Saturday, September 1, 2007

Ég er svo flottur

Ég er svo flinkur að labba, það er eiginlega ótrúlegt hvað mér hefur farið hratt fram frá því að ég komst af stað á afmælisdaginn minn. Nú labba ég um allt, beygi og sný við eins og ekkert sé sjálfsagðara, og labba meira að segja í útiskónum í grasi og allt. Ég pompa auðvitað oft á bossann, en það gerir ekkert til.

Ég er aðalfjörkálfurinn á leikskólanum mínum, er alltaf á fullu að hamast og leika mér. Stundum verð ég pínu pirraður og væli í kennurunum, þá vil ég bara láta hnoðast með mig í smá stund. Svo þegar ég er búin að fá vænan skammt af knúsi og hnoði þá trítla ég aftur af stað og fer að leika mér.

Ég er aðeins farinn að segja orð, það fyrsta sem ég sagði var nú fyrir nokkuð löngu síðan, þá sagði ég "aff". Eða svona gelt, það er eiginlega ekki hægt að skrifa það, en það fyrsta sem ég lærði að segja var semsagt að gelta. Svo fór ég að segja ma-ma, það þýðir matur, ég var ca. 10 mánaða þegar ég lærði það. Núna segi ég líka datt og ég held að ég kunni að segja skeið (gei) og kannski stundum mamma. Ég er mjög duglegur að æfa mig í hljóðum og tali og stefni alveg í að verða jafn málgefinn og stóra systir mín.

Friday, August 17, 2007

Montnastur

Ég er sætasti og montnasti afmælisstrákur dagsins, í dag er ég nefnilega eins árs og lang flottastur eins og alltaf. Ég er alveg að fara að ganga, er farinn að ná að taka nokkur skref og er mjög duglegur að æfa mig. Ég fór í skoðun áðan og er 81 sentimetri og rétt tæp 12 kíló. Ég fékk líka sprautu í fótinn, ég varð alveg steinhissa en orgaði ekki neitt. Svo fór ég bara aftur í leikskólann minn þar sem ég uni mér vel. Á eftir kemur pabbi heim frá útlöndum og ég fæ pakka. Svo ætlum við að hafa köku í eftirmat samkvæmt pöntun frá stóru systur minni, en svo verður smá veisla á sunnudaginn fyrir okkur pabba og önnur einhvern tímann á næstunni fyrir frændfólkið mitt sem er ekki í bænum núna um helgina. Reyndar verðum við sjálf ekki í bænum næstu tvær helgar, svo þetta verður eitthvað púsluspil, en við finnum eitthvað út úr því.

Monday, August 13, 2007

Leikskólastrákur

Ég held nú það, þá er ég byrjaður í aðlögun á leikskólanum. Það gekk svona líka ljómandi vel hjá okkur í morgun, ég réð mér varla af kæti yfir dótinu og krökkunum og öllu saman. Ég hafði heldur ekkert miklar áhyggjur af því hvar mamma var, vonandi verður áfram svona gaman hjá mér þegar hún fer að skilja mig eftir.

Ég er náttúrulega búin að vera í sumarfríi, stóra systir segir nú betur frá því, en ég er búinn að fara í útilegu og til Þýskalands og í Víðihlíð. Mér fannst mjög gaman í tjaldinu að geta náð í alla hluti, það eru nefnilega engar háar hillur og skápar í tjaldi. Ég er búinn að vera að æfa mig að taka fyrstu skrefin, náði mest þremur skrefum í Víðihlíð svo þetta er alveg að koma hjá mér. Ég er líka búinn að synda dálítið í sumarfríinu og leika mér heilan helling úti. Það finnst mér alveg frábært, ég held ég verði mikið útidýr eins og stóru systkini mín.

Tuesday, July 10, 2007

10 mánaða

Þá er ég búin í 10 mánaða skoðuninni, loksins og ekki seinna vænna því ég á nú ekki nema viku eftir í að verða 11 mánaða. Ég fékk þá umsögn að ég væri heldur á undan í hreyfiþroska, og helsta heilsufarsatriðið sem þyrfti að passa upp á með mig væri að hafa allt öruggt í kringum mig af því hvað ég er orkumikill og kaldur. Ég er ekki bróðir systur minnar fyrir ekki neitt!

Ég er ágætlega frískur, vonandi held ég því bara áfram þar sem við erum nú að fara að drífa okkur í sumarfrí. Ég fékk einhver útbrot í síðustu viku sem voru sennilega ofnæmisviðbrögð við sýklalyfinu sem ég fékk við eyrnabólgunni. Vonandi er það samt eitthvað annað í lyfinu heldur en pensillínið sem ég er með ofnæmi fyrir, en það kemur í ljós í haust.

Júlía frænka mín er búin að vera á Íslandi síðustu daga og við erum búin að leika okkur saman bæði heima hjá mér og hjá ömmu og afa í Hjallabrekku. Við leikum okkur þannig að hún tuskar mig til og ég harka af mér þangað til hún gengur of langt, þá orga ég. En svo er hún líka stundum góð við mig og leyfir mér að hafa smá dót.

Thursday, June 28, 2007

Snarbatnað

Alveg er þetta ótrúlegt, eins og ég var veikur í gær og búinn að vera það í þrjá daga, þá bara allt í einu batnaði mér klukkan sex í gær. Ég er nú heima í dag að jafna mig, en ég er alveg orðinn hitalaus. Ósköp erum við fegin!

Og þá er best að ég segi ykkur aðeins frá fyrstu útilegunni minni. Hún gekk nú ekki alveg eins og í sögu. Það gekk nú alveg ágætlega að sofna í tjaldinu og fór bara vel um mig. En ég var samt hálf óvær, rumskaði oft og var dálitla stund að róa mig. Ég veit ekki hvort það var af því að ég var að sofa í fyrsta skipti í tjaldi, eða hvort það var út af eyrunum, eða krökkunum sem höfðu leigt sumarbústaðinn við hliðina á tjaldstæðinu og voru þar með brjálað partí alla nóttina, í ca. 10 metra fjarlægð frá tjaldinu okkar. Kannski var það bara allt þetta í bland. Svo undir morgun þegar fór loksins að sljákka í partíinu þá kom þvílíkt rok að tjaldið hristist allt til og þá gat ég ekki sofið lengur, við mamma fórum því á fætur klukkan hálfsex og höfum nú verið hressari.

En svo þraukuðum við nú bara þangað til ég var tilbúinn að leggja mig aftur, þá fórum við inn í hús með svefnpokagistingu sem var þarna við tjaldstæðið (ekki það sama og krakkarnir voru í, þó við hefðum kannski bara átt að fara þangað og reka þau úr rúmunum) og sváfum þar í næstum þrjá tíma, mikið var það gott! Svo fórum við í bíltúr (sem ég var ekki hæstánægður með) og á kaffihúsið á Hellnum og í lautarferð við rætur Snæfellsjökuls.

Um kvöldið fengum við mamma og Rósa Elísabet svo að sofa inni í húsinu. Pabbi og Sigurður Pétur sváfu í tjaldinu með Gabríel og við hefðum alveg getað sofið þar líka, krakkarnir voru greinilega dálítið þreyttir og heyrðist ekkert í þeim þá nótt. En það var samt líka ósköp notalegt að sofa inni og við sváfum mjög vel.

Á sunnudaginn var aftur farið í bíltúr (hvað er eiginlega að þessu fólki) og svo keyrðum við heim og ég grenjaði næstum allan tímann í halarófunni inn í bæinn, þangað til Sigurði Pétri tókst að svæfa mig rétt áður en við komum inn í Mosfellsbæ. Vonandi verð ég samt kátari í bílnum næst þegar við förum eitthvað, þá verð ég líka vonandi alveg frískur.